Archive for รู้สึก

คนข้างใจ

แม้ว่าพ่อกับแม่ จะไม่ได้อยู่บนโลกใบเดียวกันกับเรามาหลายปีแล้ว
แต่พ่อกับแม่จะอยู่ข้างๆใจของลูกสาวคนนี้และน้องๆ ตลอดไป…

Advertisements

ให้ความเห็น

ตามหาหัวใจ

Dear Claire,

“What” and “if”
are two words as non-threatening as word can be.
But put them together, side by side.
and they have the power to haunt you for the rest of your life.
“What if ?”
I don’t know how your story ended,
but if what you felt then was true love
then it’s never too late.
If it was true then, why wouldn’t it be true now?
You need only the courage to follow your heart
I don’t know what a love like Juliet’s feel like,
a love to leave loved one for, a love to cross oceans for
but I’d like to believe, if I ever were to feel it,
that I’d have the courage to seize it.
And Claire, if you didn’t,
I hope one day that you will.

All my love,
Juliet

แคลร์ที่รัก,

คำว่า “ถ้า” และ “หาก”
คือสองคำ ซึ่งไม่ได้ฟังดูคุกคามแม้แต่น้อย
แต่ถ้าจับมาเรียงเข้าด้วยกัน
มันจะมีอานุภาพ ที่หลอกหลอนเราได้ไปชั่วชีวิต
“ถ้าหาก”
ฉันไม่ทราบว่า เรื่องของคุณจบลงยังไง
แต่ถ้าสิ่งที่คุณรู้สึกในครั้งนั้นคือรักแท้
ดังนั้นมันจะไม่มีวันสายเกินไป
ถ้ามันแท้จริงในตอนนั้น ทำไมตอนนี้ถึงจะไม่จริงล่ะ
คุณเพียงแค่ต้องการความกล้า ที่จะไปตามหัวใจคุณ
ฉันไม่ทราบว่าความรักของจูเลียต จะทำให้รู้สึกยังไง
รักจนยอมทิ้งบรรดาผู้เป็นที่รักไปหา, รักจนยอมบากบั่นข้ามมหาสมุทรไปหา
แต่ฉันอยากเชื่อว่า ถ้าฉันจะต้องรู้สึกได้
ฉันก็จะมีความกล้าที่จะไขว่คว้ามัน
และแคลร์ ถ้าคุณไม่กล้า
ฉันหวังว่า สักวันคุณจะต้องกล้า

ด้วยรักจากใจ
จูเลียต

….

ข้างบนคือเนื้อความในจดหมายที่โซเฟียเขียนตอบกลับไปหาแคลร์ในนามของจูเลียต
จากภาพยนตร์เรื่อง “Letters to Juliet_สะดุดเลิฟที่เมืองรัก”
เป็นภาพยนตร์ที่โรแมนติกดี พูดถึงการออกเดินทางตามหารักแท้ที่อยู่ในหัวใจมาถึง 50 ปี
สถานที่สวยงาม @ ทัสคานี – อิตาลี, รวมถึงเรื่องราวและหลากคำพูดที่โดนใจ
ไม่แปลกถ้าหากภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่โปรดปรานของคนธรรมดาอย่างเรา >.<

(ปล.ถอดข้อความในจดหมาย มาจากดีวีดีภาพยนตร์เรื่องนี้)

ให้ความเห็น

มายวาเลนไทน์

If there were no words
No way to speak
I would still hear you
If there were no tears
No way to feel inside
I’d still feel for you

And even if the sun refused to shine
Even if romance ran out of rhyme
You would still have my heart until the end of time
You’re all I need, my love, my Valentine

All of my life
I have been waiting for all you give to me
You’ve opened my eyes
And shown me how to love unselfishly

I’ve dreamed of this a thousand times before
In my dreams I couldn’t love you more
I would give you my heart until the end of time
You’re all I need, my love, my Valentine

And even if the sun refused to shine
Even if romance ran out of rhyme
You would still have my heart until the end of time
‘Cause all I need is you, my Valentine

You’re all I need, my love, my Valentine

ให้ความเห็น

ก่อนจะถึงวันแห่งความเลิฟ

ช่วงเวลาในชีวิตเรา ต้องมีช่วงที่ดีและร้าย
อาจมีใครมากมายที่ร่วมสุข
แต่ว่าตอนที่เราทุกข์ใจ มองหันไปไม่เคยเจอใคร
มีเพียงสองเราเท่านี้

แปลกดีที่ชีวิตคน พยายามดิ้นรนค้นหาเรื่อยไป
กับอะไรที่เป็นของนอกกาย
แต่จะมีสักกี่คนเข้าใจ ว่าความรักนั้นไม่ต้องการอะไร
มากกว่าใจกับใจที่ให้กัน

บางทีคนเราเหมือนจะลืมมันไป
ว่าอะไรที่มีความหมายและสำคัญ

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คำสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
เพียงแค่คืนและวันได้เลยผ่าน อย่าให้อะไรมาเปิดรักเรา

กว่าที่เราจะได้รักกัน กว่าที่เราจะมีคำว่าเรา
เก็บเอาไว้สิ่งเหล่านั้นอย่าให้มันลบเลือนไป
ก็จะมีสักกี่คนเข้าใจ ว่าความรักนั้นไม่ต้องการอะไร
มากกว่าใจกับใจที่ให้กัน

บางทีคนเราเหมือนจะลืมมันไป
ว่าอะไรที่มีความหมายและสำคัญ

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คำสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
เพียงแค่คืนและวันได้เลยผ่าน อย่าให้อะไรมาเปิดรักเรา

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คำสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
เพียงแค่คืนและวันได้เลยผ่าน อย่ามองข้ามบางสิ่ง อย่ามองข้ามบางอย่าง

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คนสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
แม้ว่าคืนและวันได้เลยผ่าน ดูแลรักเราให้ดีให้งดงาม

ให้ความเห็น

รับซาลาเปาไส้ “กำลังใจ” เพิ่มมั้ยค่ะ

“เก็บกำลังใจที่เธอให้ไว้เรียงร้อย
เมื่อท้อถอยก็หยิบขึ้นสวมใส่
เมื่อรู้ขวัญกลับมาอยู่กับใจ
พร้อมจะไปต่อสู้ทุกเวลา”

กลอนข้างบนมีพี่สาวคนนึงเขียนเฟรนด์ชิปให้
ในวันที่เราจะกลับไปเป็นนักเรียนอีกครั้ง
อ่านครั้งแรกก็รู้สึกดีในระดับนึง
อดไม่ได้ที่จะบันทึกถ้อยคำดีดีเก็บไว้
หลังจากซุกซ่อนอยู่ใน “ร้อยรส..บทกวี”
ซึ่งเป็นคลังข้อความดีดีที่ตัวเองสะสมอยู่
ถึงวันนี้ได้มีโอกาสนำกลับมาอ่านอีกครั้ง
รู้สึกว่าข้อความเหล่านั้นไม่ได้ล้าสมัยไปตามวันเวลา
แต่กลับทำให้เข้าใจความหมายของมันมากขึ้น
บางครั้งเราอาจจะล้มบ้างก็ได้ แต่ต้องไม่หมดแรงที่จะลุกขึ้นมา
ยิ่งมีกำลังใจมากมายจากคนรอบข้าง
อีกไม่นานเราก็จะกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิม

ตัวหนังสือทั้งหมดข้างบนนั้น
ครั้งหนึ่งเคยเขียนเก็บไว้ใน space ของเราเมื่อเกือบสามปีที่ผ่านมา
รู้สึกว่าชีวิตในช่วงเวลานั้นเหมือนพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก
แต่แล้วเราก็ผ่านมันมาได้

ในบางทีที่คนรอบตัวเกิดอาการกำลังใจหมด-หมดกำลังใจ
ก็อยากกระทำตนเป็นพนักงาน 7-11 นำเสนอซาลาเปาไส้กำลังใจให้
แม้ในความเป็นจริงจะไม่มีซาลาเปาชนิดนี้ก็ตาม
แต่ถ้าเกิดมีขึ้นมาจริงๆ..
จะรับซาลาเปาไส้ “กำลังใจ” เพิ่มมั้ยค่ะ ^.^

Comments (2)

แค่ฉันรักเธอก็เพียงพอแล้ว

“ฉันเคยได้ยินนิทานเรื่องหนึ่งเล่าว่า
นานมาแล้วมีอุกาบาตยักษ์วิ่งชนความรัก
ทำให้แตกออกเป็นดาวสามดวง

ดาวดวงแรกชื่อว่าดาว ‘เรารักกัน’
คือดาวที่เธอรักฉันและฉันก็รักเธอ

ดาวดวงที่สองชื่อว่าดาว ‘เธอรักฉัน’
คือดวงดาวที่มีแต่คนถูกรัก แต่ไม่ได้รักอีกฝ่ายตอบ

ดาวดวงสุดท้ายชื่อว่าดาว ‘ฉันรักเธอ’
คือดวงดาวของคนที่รักข้างเดียว

ดาวดวงแรกว่ากันว่าประชากรมีความสุขมากที่สุด
ดาวดวงที่สองว่ากันว่าผู้คนก็น่าจะมีความสุขอยู่บ้าง
เพราะได้รับความรักมาหล่อเลี้ยงชีวิต

แต่ดาวดวงที่สามนี่ซิ ว่ากันว่ามีแต่คนทุกข์และซึมเศร้า
แน่นอนอยู่แล้ว
ใครๆก็คงอยากขึ้นทะเบียนไปเป็นประชากรบนดาวดวงแรก

แต่ข้อจำกัดของความรักคือ
มันไม่สามารถรับทุกคนไว้บนดาวแค่ดวงเดียว

คนจำนวนมากจึงต้องทนทุกข์กับรักที่ไม่เป็นดังใจ
ทุกข์กับการรักเขาข้างเดียว
หรือรู้สึกผิดเวลามีคนดีๆมารักแต่ไม่อาจรักกลับคืน”

“น่าเสียดายที่ไม่เคยมีใครสอนเรามาก่อนว่า
หากเริ่มต้นรักก็ควรรู้จักความเจ็บปวด
เพราะกว่าเราจะรู้ตัวว่าความรักไม่ได้มีแต่ความสวยงาม
เหมือนดอกกุหลาบวันวาเลนไทน์
ก็ตอนที่เราโดนหนามทิ่มแทงในวันที่มันเหี่ยวแห้ง

แต่ความจริงข้อนี้ไม่ได้มีเพื่อให้มองความเจ็บปวดเป็นเรื่องเลวร้าย
หรือให้หวาดกลัวกับความรักจนเกินกว่าเหตุ
หากความรักทำให้โลกงดงาม
ความเจ็บปวดก็ไม่ได้ทำให้โลกนั้นมืดลง
เพียงแค่ช่วยปลุกให้เราตื่นลืมตามองเห็นความรักที่ชัดเจนกว่าเก่า
พร้อมๆกับดึงเราให้มาอยู่ในโลกความเป็นจริงมากขึ้น
และเมื่อเราผ่านพ้นช่วงเวลาของความผิดหวัง
เราก็จะค้นพบความแข็งแกร่งของตัวเองที่ไม่เคยคิดว่ามี

ถึงจุดหนึ่งเราก็จะรู้ว่าอาการเจ็บเพราะรัก
จะรักษาให้หายขาดก็ต่อเมื่อเราสามารถยอมรับว่า
อดีตที่เจ็บปวดเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

ไม่ต้องไปรังเกียจหรือหลบซ่อนมัน
เพียงแค่รู้วิธีพาความเจ็บปวดร่วมเดินทางไปด้วยกัน
โดยไม่ทำให้ใจเป็นทุกข์”

เนื้อหาข้างบนนำมาจากบางส่วนของหนังสือ “เจ็บเพราะรัก”
เป็นหนังสืออีกเล่มที่ได้มาจากงานสัปดาห์หนังสือฯครั้งที่ผ่านมา
เขียนโดย ‘ผมอยู่ข้างหลังคุณ’ จิตแพทย์และบล็อกเกอร์หนังยอดนิยม
หนังสือพูดถึงเรื่องราวความเจ็บปวดที่เกิดจากความรักในรูปแบบต่างๆ
ผ่านตัวละครจากหนังที่ล้วนแต่เป็นตัวอย่างและบทเรียน
ให้เราได้เห็น ได้เรียนรู้ และเข้าใจ

หนังสือเล่มนี้นอกจากจะเหมาะกับคนที่กำลัง ‘เจ็บเพราะรัก’
ยังเหมาะกับคนที่เริ่มมีความรัก กำลังเรียนรู้ความรัก หรือแม้กระทั่งยังไม่มีความรักเป็นของตัวเอง

อ่านหนังสือเล่มนี้จบลงด้วยความอิ่มเอมใจ
โดยเฉพาะกับประโยคหนึ่งในหนังสือที่บอกว่า

“ความสุขของความรักไม่ใช่มาจาก ‘เรารักกัน’ เสมอไป
เพราะบางทีแค่ ‘ฉันรักเธอ’ ก็สุขใจเพียงพอแล้ว”

^.^

Comments (3)

สุดที่รัก-รักที่สุด

‘สุดที่รัก’ มาถามฉันว่า… “รักแค่ไหน”
ฉันตอบ… “รักที่สุด”
‘พ่อแม่’ มาถามฉันว่า… “รักแค่ไหน”
ฉันตอบ… “รักที่สุด”
‘พี่น้อง’ มาถามฉันว่า… “รักแค่ไหน”
ฉันตอบ… “รักที่สุด”
‘เพื่อนสนิท’ มาถามฉันว่า… “รักแค่ไหน”
ฉันตอบ… “รักที่สุด”
สัตวเลี้ยงฉันออกลูก ฉันก็พูดกับมันว่า… “รักที่สุด”
ต้นไม้ฉันออกดอก ฉันก็บอกมันว่า… “รักที่สุด”
‘สุดที่รัก’ กลับมาถามในวันหนึ่ง… “ตกลงเธอรักฉันที่สุดหรือเปล่า?”
ฉันตอบ… “รักที่สุด”
‘สุดที่รัก’ ถาม… “แล้วพ่อแม่ พี่น้อง กับคนอื่นๆล่ะ ไม่ได้รักที่สุดเหรอ?”
ฉันตอบ… “รักที่สุดเหมือนกัน”
สุดที่รักโมโห… “ฉันเป็นสุดที่รักของเธอ เธอต้องรักฉันที่สุดคนเดียว”
ฉันคิด.. นิดหนึ่ง… “แต่ฉัน…รักที่สุดทุกคน”
สุดที่รักงอน… “คนหลายใจ…ไปตายซะ”
ฉันผิดตรงไหน ที่ฉันรักคนสำคัญในชีวิตฉันทุกคน?
ฉันสับสน…
ฉันจึงไปกระโดดน้ำตาย…ตามคำสุดท้ายของสุดที่รัก
ฉันขึ้นไปบนสะพานที่สูงที่สุด กระโดดลงไปในแม่น้ำตรงจุดที่ลึกที่สุด
ฉันไม่ตาย…เพราะฉันว่ายน้ำเป็น…และฉันก็รักตัวเองที่สุด…
ฉันว่ายน้ำไปข้างหน้าเรื่อยๆ จากแม่น้ำออกทะเล
จากทะเลออกมหาสมุทร ว่ายจนกว่าจะสุดทาง
ผ่านเกาะ ผ่านประเทศต่างๆ…มากมาย
แล้วฉันก็วนกลับมาที่เดิม สะพานเดิมที่ฉันกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย
ฉันค้นพบแล้วว่า…
โลกกลม มีเกาะ มีประเทศ ตั้งอยู่บนตำแหน่งต่างๆบนโลก ไม่ทับซ้อนกัน
ทุกเกาะ ทุกประเทศ มีความสำคัญ มีหนึ่งเดียว และอยู่ทุกมุมสุดของโลก
เหมือนความรักของฉัน…เป็นทรงกลม
มีคนสำคัญ…ตั้งอยู่บนตำแหน่งต่างๆของความรัก
แต่ละคนมีหนึ่งเดียว ไม่ทับซ้อนกัน
ทุกคนคือ ‘สุดที่รัก’ และฉันก็ ‘รักที่สุด’

เรื่องราวข้างบน มาจากหนังสือ “นิทานบัวไร” เขียนโดยคุณบัวไร
อ่านแล้วชอบ
ถ้ามีคนมาถามเราว่า…ในช่วงชีวิตหนึ่ง จะมีคนที่เรารักที่สุดกี่คน?
ตอนนี้มีคำตอบสำหรับคำถามนั้นอยู่ในใจเรียบร้อยแล้วล่ะ ^.^

Comments (5)

Older Posts »