ปีใหม่กับเรื่องเก่าๆ

ปลายปีกับต้นปีนั้น มีความแตกต่างกันพอสมควรในความนึกคิดของผู้คน
เราชอบเดือนธันวาคมมากกว่ามกราคม เพราะเดือนสุดท้ายของปีมีเทศกาลปีใหม่รออยู่
และคนส่วนใหญ่มีความสุขกับการส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
เรารับรู้กันมายาวนานแล้วเกี่ยวกับเรื่องนี้…เรื่องความสุขที่เชื่อมโยงกับปีใหม่
หลังจากรับรู้ก็เชื่อ และความเชื่อฝังแน่นในจิตใจ
แต่ถ้าสืบค้นคร่าวๆว่าเรามีความสุขเพราะอะไรกันแน่
มันไม่ใช่เพราะการเปลี่ยนศักราชหรอก

เทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ มาพร้อมกับการพบปะญาติ/มิตร
การส่งความปรารถนาดี การให้ของขวัญ การเดินทางท่องเที่ยว ฯลฯ
ผู้คนเตรียมตัว/เตรียมความรู้สึกนานหลายสัปดาห์หรือนานเป็นเดือน-ก่อนถึงปีใหม่
ความสุขเบื้องต้นเกิดจากการวางแผนนี่แหละ
และเมื่อแผนที่วางไว้ดำเนินไปถึงจุดสูงสุด ก็หมายความว่าผู้คนทำให้วัตถุประสงค์ของตนลุล่วงแล้ว
จากนั้นชีวิตจะกลับมาสู่ความปกติอีกครั้ง
และความปกติหลังปีใหม่เริ่มนับ 1 ตอนต้นปีเสมอ
ใครมีหน้าที่อะไรก็ทำหน้าที่ของตนไป

บรรยากาศทั่วไปก่อนจะถึงปีใหม่และหลังปีใหม่ไปแล้ว-ไม่เหมือนกัน
ก่อนปีใหม่คล้ายๆพลุที่กำลังพุ่งขึ้นไปสว่างบนฟ้า
ส่วนหลังปีใหม่คือพลุที่หมดแสงสว่างและร่วงลงสู่พื้นดิน
ใครก็ตามที่ยึดมั่นในปีใหม่มักพบความรู้สึกทำนองนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า
หากช่วงปลายปีเก่าเป็นความฝัน ต้นปีใหม่ก็คือความจริง..และเราไม่ค่อยชอบความจริงสักเท่าไหร่

หากจัดว่าธันวาคมเป็นเดือนที่ใครๆพากันหลุดออกจากความเป็นจริง
เพื่อเข้าสู่จินตนาการ/ความฝัน/ความหวัง
มกราคมก็เป็นเดือนที่คนส่วนใหญ่เริ่มต้นทำในสิ่งที่เคยทำ/กลับสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง
บรรยากาศของเดือนนี้คล้ายๆงานเลี้ยงที่เลิกราแล้ว
เรากระตือรือร้นน้อยกว่าก่อนปีใหม่ มีความสดชื่นในชีวิตต่ำกว่าต้น-กลาง-ปลายธันวาคม

จากนั้นผู้คนก็ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ เดือนแล้วเดือนเล่า
บางเดือนดูเหมือนช้าในการกำจัดแต่ละวันให้หมดเดือน
บางเดือนก็เร็วราวกับมีปีกบินข้ามหัวเราไป
แต่วันคืนคือการหมุนวน-ดังนั้นธันวาคมจึงกลับมาอีกครั้ง..
และเราจะรู้สึกนึกคิดในเรื่องเดิมๆ หรือใกล้เคียงกับสิ่งเดิมกันใหม่

เรื่องราวข้างบน อ่านมาจากคอลัมน์ จ.ม.ล. โดย ญามิลา (คุณวิรัตน์ โตอารีย์มิตร)
จากหนังสือขวัญเรือน ฉ.914 ปักษ์หลังธันวาคม 2552
ส่วนตัวแล้ว ก่อนหน้านี้ก็เคยดี๊ด๊ากับเทศกาลส่งท้ายปีเก่า-ต้อนรับปีใหม่
แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาความรู้สึกนั้นค่อยๆหายไป
อาจเพราะต้องอยู่เวรวันที่ 31 ธันวาคม และ 1 มกราคม ติดต่อกันมาหลายปี
ความรู้สึกก็เหมือนวันทำงานทั่วไป อาจมีเหงาบ้างเล็กน้อยที่ต้อง count down อยู่ในห้องคนเดียว

สิ่งที่มาพร้อมกับปีใหม่ก็คือ ความรู้สึกว่าวันเวลาของเราหมดลงไปอีกหนึ่งปีแล้ว
และได้มีโอกาสทบทวนชีวิตในหนึ่งปีที่ผ่านมา
ปี 2552 โดยรวมแล้วเป็นอีกปีที่เราพอใจและถือว่า “ผ่าน”
ทั้งในแง่หน้าที่การงาน-รายได้-กิจกรรมที่ก่อให้เกิดความสุข-ความสัมพันธ์กับผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตฯลฯ
แต่สิ่งที่ยังคงติด ร. เอาไว้ สำหรับปี 2552 คือ การดูแลสุขภาพ และการออกเดินทางไปมองดูโลกกว้าง
ซึ่งจริงๆแล้ว ก็เป็นเป้าหมายที่วางเอาไว้เมื่อปลายปีก่อน แต่ยังไม่สามารถทำให้บรรลุผลสำเร็จได้
ปีนี้ก็คงต้องพยายามกันต่อไป

คำอวยพรที่มอบให้คนอื่นเสมอในช่วงปีใหม่ปีนี้คือ
“ขอให้เป็นอีกปีที่พอใจ มีชีวิตที่ดีงาม มีความสุขแบบพอดี&พอเพียง”
และคำอวยพรนี้ก็ตั้งใจมอบให้กับตัวเราเองด้วยเช่นกัน😀

5 ความเห็น »

  1. pattararanee said

    สวัสดีปีเสือ
    ขอให้เสือเชื่องจนขี่คล่องเน้อเจ้ ^^

  2. สวัสดีปีใหม่ ที่อีกไม่นานก็เก่า
    ที่จริงเราได้อะไรใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา
    น่าน เราได้มาอีกแล้ว วินาทีใหม่ ^^

    มีความสุขอย่างพอเพียง และเพียงพอ จ้า

  3. มอเอ. said

    🙂
    you too na ja

  4. สวัสดีปีใหม่จ้า

    ยังทันใช่มั๊ยจ๊ะ

    มีความสุขมากๆนะจ๊ะ

  5. lulla said

    “ขอให้เป็นอีกปีที่พอใจ มีชีวิตที่ดีงาม มีความสุขแบบพอดี&พอเพียง”
    ชอบคำอวยพรจัง พอดีและพอเพียง นี่สั้นๆ แต่ลึกซึ้งอย่างมาก
    แฮปปี้นิวเยียค่ะ
    :))

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: