เป็นไทจึงเป็นสุข

25 ตุลาคม เมื่อสองปีก่อน
โชคชะตานำพาให้เราพบเจอกับ “ประสบการณ์” บางอย่าง
ประสบการณ์ที่ไกลตัว
ประสบการณ์ที่ทำให้เรารู้ว่า โลกนี้ไม่ได้มีแค่สี ขาว-ดำ เท่านั้น
ประสบการณ์ที่ทำให้รู้ว่า แค่ได้คุยกับบางคนสามารถเรียกพลังบางอย่างในตัวเองออกมาได้
ถึงวันนี้ความทรงจำเกี่ยวกับประสบการณ์นั้นได้เจือจางลงตามกาลเวลา
วันนี้สีเทาๆที่เรารู้สึก เปลี่ยนกลับมาเป็นสีขาวอีกครั้ง

27-28-29 ตุลาคม
สามวันของการกลายร่างจากคนรักษาเป็นคนสอนหนังสือ+คุม work shop
ให้กับ จนท. ที่เราทำงานด้วย
ก็รีดพลังงานกันตั้งแต่เตรียมสอนและระหว่างสอน
ถึงวันนี้ภารกิจนี้ก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
หวังใจว่า สิ่งที่เราถ่ายทอดไปจะเป็นประโยชน์กับ จนท.รวมถึงผู้ป่วยที่เปรียบเสมือนอาจารย์ของเราเช่นกัน

วันนี้จึงถือว่าเป็นอีกหนึ่งวันที่เรารู้สึก “เป็นไท”
เป็นไทจาก “ความทรงจำสีเทาเทา” และเป็นไทจากภาวะ “คุณครูจำเป็น”
จากนี้ก็จะตะลุยอ่านหนังสือที่ได้มาจากงานสัปดาห์หนังสือเสียที
เอาความบันเทิง+ความสุขจากตัวหนังสือเหล่านั้นเข้ามาไว้ในหัวใจ

แค่เป็นไท เราก็เป็นสุขละ
ว่ามั้ย


😀

4 ความเห็น »

  1. lulla said

    จริงด้วย เป็นไทก็เป็นสุข
    เป็นคนไทยก็มีความสุขเหมือนกัน🙂

  2. 😀

  3. mangomoment said

    อยากเป็นไทมั่ง > <

  4. ปาล์มมี่มี “ความทรงจำสีจางจาง”
    ปาล์มจุ๋มมี “ความทรงจำสีเทาเทา”
    เข้าก้าน เข้ากัน หนุกหนานกับการอ่านจ้า ^^

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: