ทุกสิ่งมีความหมายขึ้นมา เมื่อเรามีความรัก

สวัสดีเจ้าชายน้อย
.
.

ผมเขียนจดหมายมาถึงคุณในวันนี้
เพราะอยากขอบคุณที่คุณช่วยทำให้จิตใจของผมชุ่มชื่นขึ้นอีกครั้ง
ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนกันกลางทะเลทราย
ขอบคุณที่เล่าเรื่องราวของใครหลายคนบนดาวหลายดวงให้ฟัง
เมื่อฟังเรื่องของพวกเขา จึงได้ย้อนมองดูตัวเราเอง

ครั้งนี้ก็เหมือนทุกครั้ง
คุณทำให้ผมกลับไปมองดอกไม้ ก้อนเมฆ และดวงดาวอีกครั้ง
หลังจากที่ลืมหันไปมองมันเสียนาน
คุณยังคงเล่าถึงชายคนนั้นให้ผมฟังเสมอ

ฉันรู้จักดวงดาวซึ่งมีชายตัวแดงก่ำคนหนึ่งอาศัยอยู่
ชายคนนี้ไม่เคยชื่นชมดอกไม้เลยสักดอก
ไม่เคยแหงนหน้ามองดาวเลยสักดวง
และก็ไม่เคยรักใครด้วย”

เมื่ออ่าน ‘เจ้าชายน้อย’ จบ ผมคิดว่าผมรู้จักความรัก

ความรักไม่น่าจะเป็นเรื่องของความโลภ
การครอบครองดวงดาวหมดจักรวาล แต่ไม่ได้ดูแลเอาใจใส่ ย่อมไม่ใช่ความรัก
หากแต่การที่มีดาวดวงเล็กๆ พอดีตัวไว้อยู่อาศัย
และดูแลภูเขาไฟ เก็บถอนต้นไทรให้ดี
รวมถึงการมีดอกกุหลาบที่เราให้เวลาและความรักกับเธออย่างแท้จริงสักดอก
แบบนั้นต่างหากที่น่าจะเรียกว่าความรัก

ความรักมิใช่สักแต่จะครอบครอง เป็นเจ้าของ ทว่า ไม่ดูแล
“พอทำธุระส่วนตัวในตอนเช้าเสร็จ เราก็ต้องดูแลเป็นธุระให้ดวงดาวด้วย”
ถ้ารักดอกกุหลาบต้องดูแลดอกกุหลาบ รักดวงดาวที่เราอยู่อาศัยก็ต้องดูแลมันให้ดี

คุณทำให้ผมรู้จักแง่งามของความรัก
ความรักทำให้ชีวิตมีความหมาย
เมื่อมองขึ้นไปบนฟ้า เรารู้ว่ากำลังมองอะไรอยู่
ท้องฟ้าของคนที่มีความรักย่อมไม่เวิ้งว้าง ทว่า มีจุดหมาย
เช่นกัน ทะเลทรายที่มีความรักย่อมไม่แห้งแล้ง
จำได้ไหมคุณเคยบอกกับผมว่า

“หากใครสักคนหลงรักดอกไม้ดอกหนึ่งซึ่งเกิดมาโดดๆ เพียงดอกเดียวในท่ามกลางหมู่ดาวเป็นล้านๆดวง
แค่ได้มองดาวเหล่านั้น เขาก็รู้สึกเป็นสุขใจแล้ว”

เจ้าชายน้อยครับ ระหว่างเส้นทางยาวนานที่คุณผ่านมา ก่อนที่เราจะมานั่งคุยกัน
คุณได้พบเจอกับผู้คนและสิ่งต่างๆมากมาย
แต่มีเพียงไม่กี่คน ไม่กี่สิ่งที่คุณ ‘ผูกสัมพันธ์’ ด้วย ชีวิตคนเราก็แบบนั้น
ในหนึ่งชีวิต-เราเดินผ่านผู้คนไม่รู้กี่ล้านคน แต่เราผูกสัมพันธ์กับคนแค่ไม่กี่คนเท่านั้น
และมีน้อยกว่านั้นที่สัมพันธ์ที่ผูกไว้ไม่คลายปมลงตามกาลเวลา

ใช่แล้วครับเจ้าชายน้อย ผมกำลังชวนคุณคุยถึงสุนัขจิ้งจอก
สุนัขจิ้งจอกที่ไม่ได้ถูกฝึกให้เชื่อง ผมเชื่อว่าคุณต้องจำความหมายของคำว่า ‘ฝึกให้เชื่อง’ ได้แน่ๆ
ก็ที่สุนัขจิ้งจอกบอกกับคุณยังไงล่ะ

“สำหรับฉันแล้ว ตัวเธอในขณะนี้ก็เป็นเพียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เหมือนกับเด็กผู้ชายอื่นๆอีกเป็นแสนคน
ฉันไม่เห็นจะต้องการเธอเลย และเธอเองก็ไม่ได้ต้องการฉันเช่นกัน
เพราะฉันเป็นเพียงสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งที่เหมือนๆกับสุนัขจิ้งจอกเป็นแสนๆตัวอื่น
แต่ถ้าหากเธอฝึกฉันให้เชื่อง หรือคุ้นเคยด้วยแล้ว
คราวนี้เราต่างก็จะต้องการกันและกัน
เธอจะกลายเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับฉัน และฉันก็จะเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับเธอ”

“ฉันจะได้รู้จักเสียงฝีเท้าหนึ่ง ซึ่งฟังแตกต่างจากฝีเท้าของใครอื่นทั้งหมด…
ดูโน่นสิ เห็นไหม ทุ่งข้าวสาลีทางโน้นน่ะ
ฉันไม่กินขนมปัง สำหรับฉันแล้ว ข้าวสาลีจึงไม่มีความหมายอะไรเลย…
แต่เธอมีผมสีทองนี่นา หากเธอได้มาผูกสัมพันธ์สนิทสนมกับฉัน
ต้นข้าวสาลีสีทองจะทำให้ฉันคิดถึงเธอ”

ความรัก ความสัมพันธ์ ทำให้โลกใบนี้มีความหมาย
ทุกสิ่งมีความหมายขึ้นมาเมื่อเรามีความรัก

เนื้อหาบางส่วนที่อ่านมาจากหนังสือมติชนสุดสัปดาห์หน้า 51 ฉบับที่ 1513
ในหัวข้อ ‘ถึง เจ้าชายน้อย’ ที่เขียนโดยเอ๋-นิ้วกลม
เป็นหนึ่งในจดหมายหลายฉบับที่เอ๋เขียนขึ้นมา แล้วเราชอบมันมาก (ทุก paragraph เลยล่ะ)
อาจเพราะชอบ ‘เจ้าชายน้อย’ เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทั้งในรูปแบบพ็อกเก็ทบุคส์และฉบับการ์ตูน
คงเหมือนกับใครหลายๆคน เมื่อได้อ่านหนังสือเล่มนี้ในห้วงเวลาที่ต่างกัน
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันมีอะไรใหม่ๆขึ้นมาเสมอ ตามประสบการณ์และวัยวันที่เพิ่มขึ้นของเรา
ไม่ว่าจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่เพียงใด แต่ความเป็นเด็กก็ยังมีอยู่ในตัว(+หัวใจ)เราเสมอ
‘ผู้ใหญ่ที่มีหัวใจเด็ก(ในบางครั้ง)’

ถ้าถามว่ารู้จักความรักมากน้อยเพียงใด ก็คงบอกได้ว่า “ในระดับหนึ่ง”
เห็นด้วยว่า…ความรัก ความสัมพันธ์ ทำให้โลกใบนี้มีความหมาย

ความรักของเราในที่นี้ ไม่ได้จำกัดเฉพาะความรักของหนุ่มสาวเท่านั้น
ยังมีความรักที่เรามอบให้กับ…อื่นๆอีกมากมาย

ปล…ขอบคุณหลายๆคนที่ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเอง “มีความหมาย” ^.^

5 ความเห็น »

  1. มอเอ. said

    ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
    ให้เรายังมีฝัน ให้เรายังยิ้มได้

    เนอะๆ

  2. ผมด้วยคนหนึ่งล่ะ…

    อดีตมีความหมาย..
    และความทรงจำเป็นสิ่งที่งดงามเสมอครับ…

  3. mangomoment said

    ดีจัง
    ซื้อมติชนไม่ทัน ก็ยังได้อ่าน😀

  4. โลกหมุนด้วยความร้ากกกกกก ^^

  5. jummdcu said

    “เจ้าชายน้อยครับ ระหว่างเส้นทางยาวนานที่คุณผ่านมา ก่อนที่เราจะมานั่งคุยกัน
    คุณได้พบเจอกับผู้คนและสิ่งต่างๆมากมาย
    แต่มีเพียงไม่กี่คน ไม่กี่สิ่งที่คุณ ‘ผูกสัมพันธ์’ ด้วย ชีวิตคนเราก็แบบนั้น
    ในหนึ่งชีวิต-เราเดินผ่านผู้คนไม่รู้กี่ล้านคน แต่เราผูกสัมพันธ์กับคนแค่ไม่กี่คนเท่านั้น
    และมีน้อยกว่านั้นที่สัมพันธ์ที่ผูกไว้ไม่คลายปมลงตามกาลเวลา”

    อยู่ดีดี
    พี่ชายก็ส่ง pc พร้อมคำโปรยนี้มาให้
    รู้สึกดีใจอ่ะ ว่าชอบบทเดียวกัน
    และพี่ก็อ่านตัวหนังสือของนักเขียนคนโปรดของเราด้วย ^.^

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: