ขอบคุณความเหงาที่ทำให้เรามาเจอกัน

ย้อนกลับไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2546
มีบทเพลงเพลงหนึ่ง ที่ทำให้เรารวมถึงใครๆเกิดอาการ “เหงา” ขึ้นมาจับใจ
ทั้งเนื้อหาของเพลง ทั้งเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ ฟังกี่ทีกี่ทีก็เหงา
ครั้นพอเริ่มจะคลายเหงา
ก็เกิดอาการ “คิดถึง” รุมเร้าขึ้นมาซะงั้น

คนสองคนทำให้เรา “เหงา” และ “คิดถึง” ได้ ในคราวเดียวกัน
คนสองคนทำให้เรามีความสุขจากการได้ฟังเพลงของพวกเขา
คนสองคนทำให้เรามีสิ่งรื่นเริงบันเทิงใจ เพื่อผ่อนคลายในยามที่เคร่งเครียดกับการเรียนอันหนักหน่วง
คนสองคนทำให้เราได้เจอบรรยากาศใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ
คนสองคนทำให้เราได้ทำบุญเปิดหมวกร่วมกันในหลายๆครั้ง
คนสองคนทำให้…

เขียนถึงคนสองคน
ในโอกาสครบรอบห้าปีที่เราได้เจอกัน
ยังคงคิดถึงวันเวลาที่ผ่านมา…เสมอ
.
.
.
.

ว่าทุกเวลา ที่เราห่างกันแสนไกล ยังมีอีกคำในหัวใจ
ที่จะบอกเธอ ให้เธอได้รู้และเข้าใจ
ว่าคิดถึงเธอ เมื่อเราห่างกันแสนไกล มีคำหนึ่งคำจะพูดไป
ให้เธอได้รู้ จะแทนความหมายความห่วงใย ฉันคิดถึงเธอ

ก็ฉันมีเพียงเธอ…

5 ความเห็น »

  1. ชายกลาง said

    หุยส์ เดี๋ยวจะออกไปดูหนัง

  2. แขก said

    เหงาอีกแล้วเหรอคุณหมอ อิอิ

  3. เพลงนี้,,จริงๆ

  4. คงเป็นข้อดีของความเหงาอีกข้อนึงเนอะ ^^

  5. นายหมูตุ้ย said

    คิดถึงพี่จุ๋มจังเลย ^^

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: