ครบห้าปี…ที่ไม่มี “เขา”

25 มีนาคม 2552
ครบรอบห้าปีที่ เขา-ผู้ชายซึ่งเป็นที่รักยิ่งของครอบครัวเรา ได้จาก(โลกนี้)ไป
ไม่ว่าตอนนี้ “พ่อ” จะอยู่แห่งหนใด
อยากบอกให้รู้ว่า
คิดถึงเสมอ และ ตลอดไปนะ
– จุ๋มเอง –

เขียนถึงพ่อ ในวันที่ “คิดถึง”

2 ความเห็น »

  1. ยังไม่เคยประสบเหตุการณ์เช่นนี้กับตัวเองครับ
    แต่เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ
    ตัวผมเองจะรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้หรือไม่?

  2. jummdcu said

    ตื่นเช้า ทำบุญตักบาตร กรวดน้ำ อุทิศส่วนกุศลให้พ่อ
    ให้มีสิ่งดีงามเกิดขึ้น กับตัวเองและคนที่เรารู้สึกดีดี
    ให้มีโอกาสได้ทำสิ่งที่ดี ให้กับตัวเองและสังคม…ตลอดไป

    ราวน์วอร์ด ICU ยุ่งแต่เช้า
    โชคดีพี่อีกคนใช้เวร OPD แทน มีเวลาดูแลเคสมากขึ้น
    ใส่ ICD ไปหนึ่งเคส
    หลายเคสอาการคงที่ บางเคสอาการดีขึ้น
    หนึ่งเคสที่ยังสร้างความกังวลใจ(ให้กับเรา)+รู้สึกเห็นใจแม่ของเจ้าตัวน้อย
    (หวังว่าหนูจะมีบุญได้อยู่กับแม่นานๆ เหมือนที่แม่มาเฝ้าหนูทุกๆวันจนเกิด “ความผูกพัน”)

    ถ้าจะมีสิ่งดีดีเกิดขึ้น
    ขอให้หนูน้อยเข้มแข็งพอละกันนะ
    สู้สู้เน้อ
    เด็กหญิงจิรนันท์-ลูกสาวของแม่สมเล็ก

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: