เข็นรถขึ้นภูเขา

นิ้วกลมเขียนเอาไว้ใน
อาจารย์ท่านที่ 33 : จี. คิงส์ลี่ย์ วอร์ด 
‘เวลาเข็นรถขึ้นภูเขา เราไม่ควรหยุดกลางทาง’
ว่า…
สิ่งที่ยากที่สุดของการทำอะไรสักอย่างคือการเริ่มต้นลงมือทำ
คำว่า ‘เดี๋ยว’ นั้นอยู่ร่วมถ้ำเดียวกับ ‘ความสำเร็จ’ ไม่ได้
มีฉันไม่มีแก มีแกก็ไม่มีฉัน
คนที่พูดคำว่า ‘เดี๋ยว’ บ่อยๆ ย่อม ‘สำเร็จ’ น้อย คนที่ ‘สำเร็จ’ บ่อยๆ มักพูดคำว่า ‘เดี๋ยว’ ไม่บ่อยนัก
คนที่ชอบ ‘เดี๋ยว’ จึงกลายเป็นคนประเภท ‘เดี๋ยวสำเร็จ’ คือทำอะไรไม่สำเร็จสักที

‘น้องเดี๋ยว’ นั้นเหมือนตัวอิจฉาในละคร น่ารัก เซ็กซี่ อยู่ด้วยแล้วผ่อนคลายสบายใจ
เพราะไม่ต้องออกแรงทำอะไร จึงชวนให้หลงไหลได้ไม่ยาก
ขณะที่ ‘น้องสำเร็จ’ นั้นเหมือนนางเอกผู้เย่อหยิ่ง ช่างยากยิ่งที่จะพิชิตหัวใจเธอ
ต้องทุ่มเททั้งตัวและหัวใจกว่าจะได้มาเป็นคู่ครอง
แต่เมื่อพิชิตใจ ‘น้องสำเร็จ’ได้ย่อมน่าดีใจกว่า เพราะเธอมีคุณค่า และเป็นสิ่งที่เรารักจริงๆ
แต่ก็เพราะความที่ ’น้องเดี๋ยว’ช่างยั่วยวนชวนให้หลงนั่นเอง เราจึงนิยมเอ่ยชื่อเธออยู่บ่อยๆ
“เดี๋ยวค่อยทำ” “เดี๋ยวค่อยเริ่ม” “เดี๋ยวค่อยคิด” และอีกมากมายหลายเดี๋ยว

บางครั้งเราก็ข้ามพ้นคำว่า “เดี๋ยว” มาได้
เริ่มต้นลงมือทำไปได้พอสมควร เหมือนกองฟืนที่ก่อยากแต่แล้วก็ก่อติดขึ้นมาจนไฟลุกโชน
แต่พอมีคำว่า ‘เดี๋ยว’ แทรกเข้ามาในระหว่างนั้น ก็ทำให้ไฟที่กำลังลุกโชนมอดลงง่ายๆ
เมื่อเราหยุดทำสิ่งนั้น แล้วบอกกับตัวเองว่า “เดี๋ยวค่อยทำต่อ”

จี. คิงส์ลี่ย์ วอร์ด นักธุรกิจผู้เขียนหนังสือสอนลูกให้ดี เคยเขียนจดหมายสอนลูกชายเอาไว้ว่า
“คงสังเกตได้แล้วว่า การเข็นรถขึ้นภูเขานั้นยากเพียงใด เมื่อจะเข็นก็ต้องเข็นให้ถึงยอดเนิน
เพราะถ้าปล่อยไว้กลางทางรถจะไหลเลื่อนลงเนินไปอีก ต้องเริ่มต้นกันใหม่ มัวหยุดพักรีรอไม่ได้
การทำงานและการเรียนก็เช่นกัน เปรียบเหมือนเข็นรถขึ้นเนินเขา
ไม่ว่าจะทุ่มเทมากขึ้นเพียงไร เมื่อวานนี้ วันนี้ และต่อๆไปก็ต้องทุ่มเทเช่นกัน
มิฉะนั้นเท่ากับหยุด ‘แรงเหวี่ยง’ ที่กำลังเหวี่ยงได้จังหวะอยู่
ถ้าแรงเหวี่ยงล่าช้าและหยุดลงแล้ว ความหนืดเนือยจะเข้ามาแทนที่”

สิ่งที่ยากที่สุดของการทำอะไรสักอย่างคือการเริ่มต้นลงมือทำ เราต่างรู้ความจริงข้อนี้ดี
แต่ขณะเดียวกันเราก็รู้ความจริงอีกข้อด้วยเหมือนกันว่า สิ่งที่น่ายินดีที่สุดคือการทำสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้ให้สำเร็จ

ผ่านปีใหม่มาจะเข้าสู่เดือนที่สามแล้วสินะ กำลังคิดว่า เรามี “น้องเดี๋ยว” อยู่ในตัวกี่เดี๋ยวแล้วหนอ
รู้สึกเหมือนช่วงนี้ ชีวิตเนือยๆหนืดๆแฮะ แม้ว่าจะมีเรื่องราวบันเทิงเริงใจอยู่บ้าง
ถ้าจะลองเข็นรถขึ้นภูเขาดูสักตั้ง ถึงมันจะเหนื่อย แต่ความสุขเมื่ออยู่บนยอดเขานั้น คงจะหอมหวานน่าดู ว่ามั้ย ^^

5 ความเห็น »

  1. mangomoment said

    ตอนนี้ น้องเดี๋ยว วนเวียนอยู่รอบตัวเต็มไปหมดเลยค่ะ -*-
    คาดว่า จะพยายามเชิญน้องออกไปทีละตัวสองตัว
    แล้วออกไปตามล่า น้องสำเร็จ ให้กลับมาอยู่ใกล้ ๆ ตัวในเร็ววัน ^^

  2. แขก said

    กำลังพยายามจะกลับมาเข็นเหมือนกันเนี่ย 55+

  3. ได้เข้ามาดูผ่านๆแล้ว กะว่าเดี๋ยวจะเข้ามาอีกที
    หุหุ อ่านชื่อเรื่องเป็น”เข็นครกขึ้นภูเขา”ได้ไงไม่รู้ อิอิ

    อย่างน้อยวันนี้ก็ได้ทำน้องเดี๋ยวให้เป็นน้องสำเร็จ
    ได้แล้วหนึ่งเรื่อง(นี่ไง)
    แต่ยังเหลือน้องเดี๋ยวอีกเป็นโขยงเลย ^^

  4. เดี๋ยวๆๆๆ

    มันวิ่งวนในใจเต็มไปหมดเลยค่ะ

  5. lulla said

    หูยยยย

    มาอ่านช้าไป

    ช่วงสอบนะ น้องเดี๋ยว ไม่ต้องเรียก เหมียวเหมียว ก็มาตลอดเล้ยยยยย

    ไม่เป็นไร คราวหน้าจะลอง เข็นตัวเองขึ้นเอ บ้าง🙂

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: