ความสุข-ความคาดหวัง

ไม่ตั้งใจแต่ทำไมจึงสุข

« เมื่อ: พฤศจิกายน 10, 2008, เวลา 03:04:00 PM »

 

หวัดดี..เอ๋


เคยเป็นมั้ย..
เวลาที่เราตั้งใจกับอะไรบางอย่าง
เรามักจะคาดหวังกับผลที่จะได้รับเสมอ
ไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องราวของ
ความสุข
ถ้าเราหวังมาก แล้วไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง
ผลลัพธ์ที่ออกมาอาจตรงข้ามกับความสุขก็ได้
หรือถ้ามีความสุข มันอาจจะอยู่กับเราไม่ได้นาน

 

ปล..ชื่อหัวข้อนี้ เป็นชื่อหนังสือชุดฟาสต์ฟู้ดธุรกิจเล่มใหม่ ของหนุ่มเมืองจันท์
พี่ตุ้มฝากมาบอกเอ๋ว่า
อย่าสุขมากนัก เดี๋ยวจะเกรียม ^^

 

Re: ไม่ตั้งใจแต่ทำไมจึงสุข

« ตอบ #1 เมื่อ: วันนี้ เวลา 10:45:37 PM »

 

สวัสดีครับพี่จุ๋ม
ผมว่าสิ่งที่ทำให้คนเรามีพลังก็คือ
ความคาดหวัง
และสิ่งที่ทำให้เราหมดพลังก็คือ
ความคาดหวังนี่เอง

 

ผมว่าการ หวังสูงมีข้อดีของมัน เหมือนการเดินขึ้นเขา
ถ้าเราหวังว่าเราจะไปให้ถึงยอดสูงสามพันเมตร
เราก็จะเตรียมแรงและเตรียมใจเอาไว้สำหรับความสูงสามพันเมตร
และนั่นทำให้เรามีโอกาสไปถึง หรืออย่างน้อยก็เข้าใกล้ความสูงระดับนั้น

 

แต่ถ้าเรา หวังต่ำแค่จะไปให้ถึงสองพันเมตร
เราไม่มีวันจะพิชิตยอดสามพันเมตรได้แน่นอน
พอไต่ถึงระดับพันเก้าร้อยกว่าๆ ก็เริ่มนึกถึงที่นอนนุ่มๆ ซะแล้ว

 

เรื่องความฝันและจุดมุ่งหมาย ถ้าเป็นได้ ผมว่าเราน่าจะหวังให้ไกล
ต่อให้คนที่หวังไกลผิดหวัง ก็ยังอาจจะไปได้ไกลกว่าคนหวังใกล้ๆ ที่ทำสำเร็จ

 

ในตอนนั้นเราอาจคิดว่าเราไปไม่ถึงจุดหมายที่ตั้งใจไว้
แต่ที่จริงเราอาจจะเดินมาได้ไกลมาก
เพียงแค่
จุดหมายของเราอยู่ไกลกว่านั้นเท่านั้นเอง

 

แต่ในเรื่องของความสุข อาจเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ถ้าเรา
หวังต่ำเรามักจะ สุขสูง

 

วันนั้นผมไปซื้อคุกกี้ยี่ห้อหนึ่งมากิน ผมคาดหวังว่ามันจะรสชาติธรรมดาๆ
เพราะราคามันถูกกว่าโอรีโอมาก แต่พอแกะออกมาใส่ปาก
โอ้ว
พระเจ้า! มันช่างอร่อยระดับเป็นเพื่อนโอรีโอได้เลย!

 

ผมว่า ความหวังที่ตั้งไว้สำหรับการส่งพลัง ออกไป ควรตั้งไว้สูงๆ ครับ
แต่
ความหวัง ที่ตั้งไว้สำหรับการได้รับ กลับมาน่าจะตั้งไว้ต่ำๆ หรือไม่ตั้งเลยน่าจะดี

 

อย่างเวลาตั้งต้นเขียนหนังสือ
ผมอยากให้ข้อความของผมไปถึงคนเยอะๆ อยากให้คนอ่านชอบมัน
แต่พอเขียนเสร็จ ผมก็ลดความคาดหวังลงทันที ขอแค่มีหนึ่งคนบอกว่าชอบก็ดีใจแล้ว
ที่ลดความคาดหวังลงก็ไม่ใช่เพราะอะไร ก็เพราะกลัวผิดหวังนั่นแหละครับ

 

ผมว่า ความคาดหวังมีด้วยกันสองแบบ
หนึ่ง
ความคาดหวังที่เราตั้งเอาไว้สำหรับตัวเอง
อันนี้เราจะรู้อยู่แก่ใจว่าเราไปถึงจุดที่ตั้งไว้แล้วหรือยัง
และสอง
ความคาดหวัง ที่เราหวังว่าคนอื่นจะหยิบยื่นกลับมา
อันนี้ยากจะคาดเดา และไม่มีสิทธิ์ที่เราจะควบคุม

 

ความคาดหวังแบบแรกนำมาซึ่งพลัง และถ้าทำได้ก็เป็นสุข
ความคาดหวังแบบหลังนำมาซึ่งอาการใจสั่น ถ้าเขาไม่ยื่นกลับมาก็เป็นทุกข์

 

ดูเหมือนว่า ถ้าเราตั้ง ความคาดหวังสำหรับตัวเองให้สูง
และตั้ง
ความคาดหวังในการตอบรับจากคนอื่นให้ต่ำ
น่าจะทำให้มีความสุขง่ายขึ้น เพราะอย่างแรกเราควบคุมได้
แต่อย่างหลังนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับการควบคุมของเรา

 

อะไรที่ควบคุมไม่ได้ หากคิดจะควบคุมก็ทุกข์ทันที

 

กลับไปที่ภูเขา
หากเราไปถึงยอดเขาระดับสามพันเมตร เราก็ยิ้มได้แล้ว
ต่อให้ผลลัพธ์หรือวิวตรงหน้าจะไม่ได้สวยงามอย่างที่คาดไว้
ยิ่งสำหรับคนที่ไม่ได้คาดหวังเรื่องวิวเอาไว้ ณ จุดนั้นจะไม่มีอะไรให้ผิดหวังเลย
มีแต่ความสุขที่ได้บรรลุ
ความคาดหวังที่ตั้งไว้กับตัวเอง

 

ปล. มุกพี่ตุ้มฮามากครับ!

 

 

ไปตั้งคำถามกับนักเขียนคนโปรด (อีกแล้ว)

โดยเอาชื่อของหนังสือของนักเขียนคนโปรดอีกคนไปตั้งเป็นชื่อหัวข้อ

ขอบคุณสำหรับคำตอบสวยๆ-ในความรู้สึกของเรา

ต่อไปนี้..ความคาดหวัง กับ ความสุข คงเดินทางไปด้วยกันได้เป็นอย่างดี ^^

 

3 ความเห็น »

  1. ยาวแฮะ

    ไว้จะกลับมาอ่านนะ

    อะไรที่มันเกี่ยวกับ สุขๆ หวังๆ นี่

    ไม่ค่อยเข้ากับชีวิตเราเลยวุ้ยยยย

    T_T

  2. mamahugme said

    ของเรามันยังเดินสวนทางกันอยู่เลย😦

  3. ฝันกลางวัน... said

    เมื่อก่อนก็คาด+หวังอยู่บ่อยๆ
    แต่ตอนนี้ไม่แระ เพราะผิด+หวัง บ่อยกว่า

    อย่านับ อย่าหวัง อย่าคอย
    คงเหมาะกับเรามั้ง ^^

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: