ผู้หญิงสามัญประจำบ้าน (ของฉัน)

– ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต

 

ตื่นมาวันวัน ไม่เห็นแม่ทำอะไร คอยยุ่งแต่ฟืนแต่ไฟ หุงข้าวหาปลา

เก็บทั้งหมอนทั้งมุ้งไล่ยุงและป้อนยา เห็นแต่เล็กแล้วหนาว่าทำไรในวันวัน

 

ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คงขี้ไคล กอไก่ถึงบอใบไม้ แม่ให้ท่องพัลวัน

ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน เห็นแต่ครั้งกระนั้นว่าวันวัน แม่ทำอะไร

 

อยากกอดแม่ไว้ ให้นานเท่านาน ชั่วกัลปาวสาน กอดไว้กลางดวงใจ

หากใครจะถาม ว่าแม่ทำอะไร ยิ่งใหญ่เพียงใด แม่สร้างลูกสร้างคน

 

กล่อมอยู่บนเปล แล้วสอนให้เดินเป็น นอนตื่นยังเคี่ยวยังเข็ญ ไม่เห็นแม่ทำอะไร

จะสอบกี่ครั้งกี่หน แม่ก็ค้นตำรามาให้ รู้กันแล้วใช่ใหมแม่ทำไรในวันวัน

 

อยากกอดแม่ไว้ ให้นานเท่านาน ชั่วกัลปาวสาน กอดไว้กลางดวงใจ

หากใครจะถาม ว่าแม่ทำอะไร ยิ่งใหญ่เพียงใด แม่สร้างลูกสร้างคน

 

 

เพลงข้างบนเป็นเพลงประกอบละครเทิดพระคุณแม่เรื่อง ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต  ซึ่งเขียนคำร้องโดยพี่จิก ประภาส ชลศรานนท์

พี่จิกบอกเอาไว้ในหนังสือ…เพลงเขียนคน ดนตรีเขียนโลก ฉบับเปลี่ยนฉาก ว่า

ชื่อของเพลงนี้เป็นคำที่พี่จุ้ย ศุ บุญเลี้ยง คิดเอาไว้นานแล้วก่อนที่จะแต่งเพลงนี้ขึ้นมา

พอมีโครงการทำละครเทิดพระคุณแม่ พี่จิกจึงขอประโยคนี้จากพี่จุ้ยมาตั้งเป็นชื่อเพลง และตัวพี่จุ้ยเองก็มาร้องเพลงเอกของละครเรื่องนี้ให้ด้วย

 

สำหรับตัวเองเมื่อได้ฟังเพลงนี้ ทำให้นึกถึงวันคืนเก่าๆที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เรารักมากที่สุด

 

ผู้หญิงที่ไม่ได้ร่ำเรียนหนังสือชั้นสูงๆ ผู้หญิงที่เป็นแม่บ้านธรรมดาๆคนหนึ่ง

ผู้หญิงที่คอยดูแลลูกๆและสามีได้เป็นอย่างดี-ขอบอกว่าอาหารที่แม่ทำอร่อยที่สุดในความรู้สึกของเรา

เท่าที่จำความได้มีน้อยครั้งมากที่แม่จะตื่นหลังลูกๆ ยังจำเสียงปลุกให้ลุกจากที่นอนเพื่อไปโรงเรียนของแม่ได้ติดหู

แม้ว่าในบ้านเราหน้าที่เรื่องสอนหนังสือ/การบ้านจะเป็นหน้าที่ของพ่อ แต่แม่ก็คอยให้กำลังใจเสมอ จำได้จำได้

แม่มักจะพาลูกๆไปวัดในวันพระ ในบางครั้งที่ง่วงๆเราก็จะแอบซบไหล่แม่เป็นประจำ ^^

งานฝีมือที่จะส่งคุณครู ถ้าไม่ได้แม่ช่วย (นิดหน่อย) ก็อาจจะส่งไม่ทัน

อืม ทุกวันนี้ยังเก็บถุงผ้าที่แม่เย็บให้สมัยที่เราอายุยีสิบกว่าๆเอาไว้ ไม่ว่าเราจะเดินทางไปไหน ถุงผ้าใบนี้จะติดตัวไปกับเราด้วยเสมอ

อื่นอื่นอีกมากมายในความทรงจำที่เรามีร่วมกับแม่ คงบันทึกได้ไม่หมดในพื้นที่แห่งนี้

 

จนถึงวันนี้ ผู้หญิงสามัญประจำบ้านคนนั้นไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้มา 9 ปีกว่าๆแล้ว

เสียดายมากที่ไม่ได้กอดแม่อีกต่อไปแล้ว แต่ถึงอย่างไรก็ยังคิดถึงแม่อยู่เสมอ+ตลอดไป

ขอบพระคุณแม่มากๆที่ให้กำเนิดลูกสาวคนนี้ และสร้างเราให้เป็นเราในแบบที่เราพอใจ

 

ขอให้แม่มีความสุขอยู่ในดินแดนที่แม่อยู่ แล้วซักวันเราคงได้เจอกันใหม่เนอะ

 

ด้วยรักยิ่ง…จากลูกสาวของแม่

  

 

4 ความเห็น »

  1. kookcoo said

    คิดถึงแม่มากๆเลยครับ โดยเฉพาะวันแม่ คงเป็นวันแม่นี่แหละกระมังจึงทำให้คิดถึง บางคนบอกว่าให้คิดถึงแม่ได้ทุกวัน รักแม่ได้ทุกวัน ไม่จำเป็นต้องเป็นวันแม่แค่วันเดียว แต่ว่าคนงานยุ่งอย่างผมบางทีก็ลืมคิดไปบ้าง ไม่ใช่ว่าจะไม่คิดถึงเลย ยังๆก็รักแม่และจะพยายามเป็นลูกที่ดีของแม่อย่างนี้ตลอดไปน๊ะครับ….

  2. ชายกลาง said

    กลับไปหาแม่ แต่ไม่ได้อยู่กับแม่ เพราะแม่ยุ่งอยู่กับงานของแม่ของพ่อ

    แต่ยังไงก็รักแม่

  3. “จะเอาโลก มาทำปากกาจะเอานภา มาแทนกระดาษ
    เอาน้ำหมดมหาสมุทร แทนหมึกวาด ประกาศพระคุณไม่พอ”

    บางส่วนจากเพลงใครหนอ ตรงดีจริงๆ เลยนะคะ

  4. พี่จุ๋มๆ อ่านแล้ว ร้องไห้เลย

    TT TT

    รักแม่ไม่แพ้คนอื่นเหมือนกัน🙂

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: