คนมากมาย

หากเราเข้าไปอยู่ท่ามกลางฝูงชนจำนวนมาก
จะมีคนที่เรารู้จักน้อยกว่าคนที่เราไม่รู้จัก
ความที่ไม่รู้จักกัน เราจึงไม่พูดกันโดยไม่จำเป็น และเมื่อพูดก็จะพูดเท่าที่จำเป็น
กำแพงที่กั้นระหว่างคนกับคนนั้นไม่ปรากฏรูปร่าง ทว่ามีอยู่จริง
มันเป็นได้ทั้งเกราะป้องกันตัว และเครื่องมือในการสร้างระยะห่าง

ในเมื่อมีคนและคน-เยอะแยะไปหมด การที่คนเรามารู้จักกันจึงไม่ใช่เรื่องธรรมดา ยิ่งรู้จักอย่างสนิทสนมยิ่งไม่ธรรมดา
คนที่คล้ายๆกัน จะมีแรงดึงดูดเข้าหากัน นี่คือเรื่องปกติของชีวิต

มีคนและคน-เยอะแยะไปหมด แต่ส่วนใหญ่เป็นคนที่เราไม่รู้จัก และพวกเขาก็ไม่รู้จักเรา ต่างคนต่างอยู่และต่างคนต่างใช้ชีวิต
บางทีเราอาจจะได้พูดคุยกับใครสักคนแค่ 2-3 ประโยค แล้วก็ไม่ได้เจอหรือพูดคุยกันอีกเลยทั้งชีวิต
เช่นกัน-เราอาจจะเห็นหน้าใครก็ตามมาหลายปี เห็นบ่อยๆ แต่ไม่รู้จักและไม่เคยพูดด้วยสักคำ

โลกใบนี้มีคนเยอะแยะไปหมด ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ไม่รู้ใครมาจากไหน
แต่จะมีคนจำนวนหนึ่งอยู่ในชีวิตเรา เป็นคนที่รู้ว่าเราคือใครและมาจากไหน
เราจึงควรรักษาคนจำนวนดังกล่าวเอาไว้ให้ดีดี
เพราะถ้าเรารักษาพวกเขา-พวกเขาก็จะรักษาเราด้วย

มีโอกาสอ่านคอลัมน์ จ.ม.ล. ของญามิลา ในนิตยสารขวัญเรือน”  ปักษ์แรก สค.50
ในหัวข้อเรื่องมีคนและมีคน-เยอะแยะไปหมด
อ่านแล้วรู้สึกดี แม้ว่าตัวเองจะรู้จักคนไม่มาก แต่ก็รักผู้คนเหล่านั้น ผู้คนที่เข้ามาเติมบางส่วนให้กับชีวิตคนธรรมดาคนหนึ่ง ผู้คนที่เราอยากรักษาพวกเค้าเอาไว้ แม้มีจำนวนเพียงน้อยนิด
แต่แค่นั้นก็ทำให้ชีวิตในแต่ละวันขับเคลื่อนไปอย่างมีความสุขแล้วล่ะ

หวังว่าเราจะรักษากันและกันเอาไว้ ท่ามกลางคนและคนที่เยอะแยะไปหมดนะจ๊ะ

 

7 ความเห็น »

  1. ชอบจังเกราะป้องกันตัว

    ซึ้งเราไม่ค่อยระวังเท่าไร

    ปล.ฟังเพลง ว่าแล้ว ของ ว่าน รัชชุ Lady Killer ชอบๆ

    ปล2.รักษาระยะห่างนั้นเป็นเรื่องดี

    แน่นอนหลายคนอาจจะห่างกับเราซึ้งไม่แปลก

    ที่เราจะใกล้ใครบางคนเพราะเรารู้สึกว่า “ได้ว่ะ”

  2. บ้านนี้อับเร็วมากๆ 555+

    เปิดดูทุก 2 นาที (เวอร์ไปแล้วเรา)

  3. อ่านแล้วรู้สึกดีจัง
    รักษากันและกันเอาไว้ ให้มีกัน…ตลอดไป ^^

    “เราอาจเจอกันด้วยความบังเอิญ
    แต่จากนี้ไป มันเป็นเรื่องของความตั้งใจ”

  4. ปอนด์ said

    “ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง
    ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
    อยู่ด้วยกันตราบ นาน…..
    ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบที่ใดมีรักย่อมมีหวัง
    คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ
    ฉัน…มีปลายทาง…”

    ขอบคุณ ที่รู้จักกัน ^^

  5. สิ said

    ความสัมพันธ์ บางทีก็เปราะบาง เกินกว่าจะเข้าใจ ..

    ปล.ยินดีที่จะได้รู้จักนะคะ :]

  6. หลับบ้านแล้วน่ะวันนี้

    พรุ้งนี้มาคงได้เจอเรื่องใหม่ๆ

    เฝ้ารอทุก 2 นาที

    ฮ่าฮ่า

  7. 😀

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: