Dekpump blog

1.
ยี่สิบสี่ตุลามาบรรจบ
เป็นวันครบรอบวันเกิดใครกันหนา
คนที่ใครว่าเธอไม่ธรรมดา
คงต้องมาลองรู้จักดูสักที
2.
หญิงคนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นมานั้น
สร้างสีสันให้กับโลกใบนี้
เธอปลุกคนรอบข้างให้มีชีวี
คนมากมีได้รู้จักแสนสำราญ
3.
หญิงคนนี้เราเรียกเธอว่าเจ้าหญิงฯ
หรือชิงชิงที่ใครใครต่างเรียกขาน
สาวตัวเล็กเสียงห้าวแสนเบิกบาน
มองนานนานแล้วยิ่งตกหลุมรักเธอ
4.
เธอยังมีรอยยิ้มที่แสนกว้าง
โลกสว่างสดใสอยู่เสมอ
เธอหัวเราะเสียงดังด้วยนะเออ
อยู่ใกล้เธอมีแต่ความหรรษา
5.
เธอเป็นสาวศิลปกรรมศาสตร์
เธอชอบวาดรูปการ์ตูนเป็นหนักหนา
แถมยังวาดได้น่ารักไม่ธรรมดา
คนต่างพากันชื่นชมและหลงไหล
6.
เธอนั้นเป็นเจ้าของภาษาหนูหนู
ทฤษฎีสีชมพูนั่นก็ใช่
เธอสีม่วงเขาสีเทาผสมกันไป
เป็นสีใหม่สดใสงามจับตา
7.
เธอเป็นกำลังใจที่ใส่มงกุฏ
ให้มนุษย์ผู้หนึ่งซึ่งน่าอิจฉา
คนคนนั้นตัวเขาก็ไม่ธรรมดา
มีชื่อว่าเอ๋หรืออีกชื่อคือนิ้วกลม
8.
เมื่อพูดถึงความรักของคนทั้งคู่
ใครที่รู้จักต่างพากันชื่นชม
ว่าน่ารักและแสนจะเหมาะสม
เหมือนเป็นพรหมลิขิตให้มาพบเจอ
9.
ในวันเกิดปีนี้ของเจ้าหญิงฯ
ให้เจอสิ่งที่ดีดีอยู่เสมอ
มีคนรักและชื่นชมในตัวเธอ
มีเพื่อนเกลออยู่ข้างกายและข้างใจ
10.
ขอให้คนสำราญงานสำเร็จ
เดอะซีเคร็ตดึงดูดสิ่งดีมาให้
ได้ทำในสิ่งที่หวังสมดังใจ
ให้สดใสตลอดปีและตลอดไปเอย

“สวัสดีค่ะ พี่จุ๋ม ที่เคารพ

ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างคะ พี่จุ๋มสบายดีหรือเปล่าคะ ส่วนหนูสบายดีค่ะ
ที่บ้านพี่จุ๋มอากาศเป็นอย่างไรบ้างคะ ที่บ้านหนูอากาศร้อนมากค่ะ
ที่บ้านหนูมีเทศกาลออกพรรษาที่น่าสนใจมากค่ะ
ที่บ้านพี่จุ๋มอากาศร้อนไหมคะ
ปิดเทอมนี้หนูจะไปอยู่กรุงเทพค่ะ ไม่ทราบว่าพี่จุ๋มอยู่ที่ไหนคะ
แล้วพี่จุ๋มทำงานไหมคะ ทำงานอะไรหรือคะ
หนูรักพี่จุ๋มมากค่ะ

หนูเป็นหนอนน้อย พี่จุ๋มเป็นใบชา
หนอนน้อยขอสัญญาว่า จะรักพี่จุ๋มตลอดไปค่ะ

ด้วยความเคารพอย่างสูง
น้องพี”

…

วันนี้ได้รับจดหมายจากน้องพี เด็กหญิงจากปากพะยูน
ที่เราให้การอุปการะเรื่องการศึกษาอยู่
เป็นจดหมายที่ทำให้ยิ้ม+อารมณ์ดี ทั้งวันเลย
ด้านหลังซองจดหมายมีข้อความของมูลนิธิฯที่เขียนเอาไว้ว่า

“การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ”

ในตอนนี้
เรากำลังมีความสุขใจจากการเป็นผู้ให้..จริงๆ ^.^

สำหรับเรา…

เดือนกรกฎาคมเป็นเดือนเกิดแพ็คคู่
เดือนสิงหาคมเป็นเดือนเกิดของหลานรัก
เดือนตุลาคมยกให้เป็นเดือนเกิดของก๊วน

“ก๊วน” ในที่นี้ก็คือ “RFFC” หรือในชื่อเต็มที่พวกเราเรียกกันเองว่า
“Round Finger Friend Club”
ซึ่งเอ(กลม)เป็นคนเสนอชื่อนี้ขึ้นมา
โดยส่วนตัวชอบชื่อนี้ และรู้สึกว่า คำว่า “Friend Club” ให้ความรู้สึกที่ดี+มีความหมาย

ถ้าถามว่า RFFC ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็คงเริ่มมาตั้งแต่ต้นปี 2550
หลังจากที่คนหลายๆคนซึ่งอ่านหนังสือของนักเขียนคนเดียวกัน และชื่นชอบตัวหนังสือของเขา (นิ้วกลม – A+)
จากการเริ่มต้นพูดคุยกันผ่านทางพื้นที่ล่องหน-บ้านพักฝากอากาศ
ก็เริ่มส่งเสียงตามสายพูดคุยกัน จนกระทั่งได้เจอะหน้าค่าตา
จากคนแปลกหน้ากลายมาเป็นคนที่คุ้นเคยกันดี
สำหรับบางคนไม่ต้องพูดอะไรกันมาก เรื่องบางเรื่อง ก็สื่อถึงกันได้เสมอ ^.^

เหตุผลที่ยกให้เดือนนี้เป็น “เดือนของก๊วน”
เพราะในเดือนนี้(ตุลาคม) มีวันคล้ายวันเกิดของเพื่อนร่วมก๊วนมากที่สุด

15 ตุลาคม — เอ๋
16 ตุลาคม — ต้อม
22 ตุลาคม — ฮิม
24 ตุลาคม — ชิง
25 ตุลาคม — ปอนด์
26 ตุลาคม — ศร
28 ตุลาคม — เมกิ

ขอให้เพื่อน+น้องทั้ง 7 คน
มีความสุขกับวันที่อาวุโสขึ้น และวันต่อๆไป
ให้มีสิ่งดีดีเข้ามาในชีวิต
ให้สิ่งร้ายร้ายผ่านพ้นไป
ให้มีสุขภาพกายใจที่แข็งแรง
ให้ได้ทำตามสิ่งที่ปรารถนา
ให้…(เว้นไว้ในเติมเอง ^.^)

ปล..เอ็นทรี่ที่ 100 นี้ ขอยกให้คนเดือนตุลาฯจ้า

เดือนกรกฏาคมที่ผ่านมา
ขอยกให้เป็นเดือนของเพื่อนพ้อง-น้อง-พี่
เพราะเป็นเดือนที่มีคนที่เรารู้จักและสนิทสนมด้วยเกิดในเดือนนี้มากที่สุด
แถมมีคนเกิดวันเดียวกันหลายคู่เลย

6 กค. พี่จิว
16 กค. น้องมด
19 กค. โอ๊ท+น้องเอื้อง
21 กค. พี่หนึ่ง+น้องอุ้ม
24 กค. โย๊ะ
27 กค. เอี้ยง+จู

ส่วนเดือนนี้-สิงหาคม
ขอยกให้เป็นเดือนของหลานรัก(นอกไส้)
หลานรักที่เป็นลูกของบรรดาเพื่อนสนิทของเรา
ที่พากันเกิดในเดือนนี้ แม้จะต่างปีก็ตาม
ครั้งนึงเคยพูดกับเพื่อนสาวคนสนิทอีกสองคนที่ยังไม่มีลูกว่า
สงสัยคงรอเวลาที่เหมาะสมเพื่อมารวมพลเป็นคนเกิดเดือนสิงหา เหมือนหลานรักคนอื่นๆ ^.^
หลานๆที่เกิดเดือนนี้ก็มี..

1 สค. น้องเปรม ลูกชายแม่ปุ๋ม+พ่อหนุง
5 สค. น้องน้ำอูน ลูกชายแม่สา+พ่อติ๊ก
12 สค. น้องใบเตย ลูกสาวแม่บุ้ง+พ่อบอย
17 สค. น้องข้าวหอม ลูกสาวแม่หนึ่ง+พ่อหนุ่ย

ก็ขออวยพรให้หลานรักทุกๆคน
มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์+สุขภาพใจที่ดี
เป็นคนดีของครอบครัวและสังคม นะจ๊ะ

What matters one more hour or day
or one more month or year
As long as friends are kind and true
and friendships are sincere
For life is never measured
by the years through which you live,
But by the kindly deeds you do
and the friendly cheer you give…
And so in paying tribute
to your birthday and to you,
I add appreciation
for the gift of friendship, too.

If I were to define
the phrase “special friend”,
I’d think about you
about your caring, thoughtful ways,
the dreams you’ve nurtured,
and all the up and downs we’ve shared…
You’re everything a special friend could be,
and I don’t know how
I could have made it through the years
without you…
Happy birthday

จะเป็นปัญหาอะไรกับเวลาที่เพิ่มขึ้น
อีก 1 ชั่วโมง 1 วัน 1 เดือน หรือ 1 ปี
ตราบใดที่มีเพื่อนผู้หวังดีและเป็นมิตรแท้
และมิตรภาพ คือ ความจริงใจ
เพราะชีวิตมิได้วัดด้วยเวลาที่เธอมีชีวิตอยู่
หากวัดด้วยการกระทำอันเอื้ออาทรที่เธอทำ
และการให้กำลังใจฉันมิตรที่เธอมอบให้…
และในการมอบของขวัญวันเกิดแด่เธอ
ฉันได้เพิ่มความซาบซึ้งใจ
ลงไปในของขวัญแห่งมิตรภาพนี้ด้วย

หากต้องให้ความหมายของวลี “เพื่อนคนพิเศษ”
ฉันก็จะนึกถึงเธอ นึกถึงความห่วงใย ความเอาใจใส่
ความใฝ่ฝันที่เธอช่วยสนับสนุน
ความสุข ความทุกข์ทั้งหมดที่เราเคยมีร่วมกัน…
เธอเป็นทุกสิ่งเท่าที่เพื่อนคนพิเศษจะเป็นได้
และฉันคงไม่รู้ว่าจะผ่านช่วงเวลาทั้งหมดนี้มาได้อย่างไร
หากไม่มีเธอ
สุขสันต์วันเกิด

…

คำอวยพรวันเกิดข้างบน
นำมาจากการ์ดอวยพรวันเกิดที่สะสมไว้เป็นเวลาเกือบสิบปี
ขอมอบคำอวยพรทั้งหมดให้กับเพื่อน 2 คน
ซึ่งเกิดวันเดียวกัน เดือนเดียวกัน แต่ต่างปี
27 กรกฎาคม 2552
เพื่อน 2 คนกำลังมีอายุเพิ่มขึ้นคนละ 1 ปี
คนหนึ่งเพื่อนเก่า อีกคนเพื่อนใหม่
คนหนึ่งเพื่อนชาย อีกคนเพื่อนหญิง
รูปร่าง หน้าตา บุคลิก รวมถึงนิสัย อาจไม่คล้ายกัน
แต่สิ่งหนึ่งที่ทั้งคู่เหมือนกันคือ…
เป็นเพื่อนที่ดีของเราทั้งคู่
เพื่อนที่ไม่ว่าเราจะทุกข์หรือสุข
เค้าจะเป็นผู้รับฟัง และคอยให้กำลังใจ เสมอมา

ขออวยพรให้เพื่อนของเราทั้งคู่
มีความสุขกับวันที่อาวุโสขึ้น รวมถึงวันต่อๆไป
แข็งแรงทั้งกายและใจ
ได้ทำความฝันให้กลายเป็นจริง
(คนหนึ่งได้ทำร้านอาหาร+ร้านกาแฟ อีกคนได้มีชื่อของตัวเองบนปกหนังสือ)
มีคนที่เพื่อนรักและคนที่รักเพื่อน
และเป็นเพื่อนที่ดีของเราไปนานๆ(ตลอดไปได้ยิ่งดี)เน้อ

- จุ๋ม -

“สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อน
คือตัวหนังสือสร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้นได้
ผมเห็นแต่ “หัว” และ “หาง” ของตัวหนังสือ
แต่มันก็มีมือล่องหน โยงใยให้คนเกาะเกี่ยวกัน
ผูกสัมพันธ์ขึ้นมา
ช่างน่ารัก”

“พี่ๆ น้องๆ หลายคนเกาะกลุ่มกลมเกลียวจากการอ่านหนังสือของคนเขียนคนเดียวกัน
กระทั่งทุกวันนี้ไม่จำเป็นต้องมีคนเขียนเป็นหัวข้อสนทนา
พี่น้องก็หลั่นล้าขึ้นเหนือล่องใต้ไปไหนมาไหนกันได้อย่างสบายใจ”

“ผมว่าโลกที่มีตัวหนังสือลอยไปมาใบนี้มันน่ารัก
และแวดล้อมไปด้วยผู้คนดีๆ มากมาย
ทั้งคนเขียน คนอ่าน ที่พร้อมจะหยิบยื่นน้ำใจ สิ่งดีๆ และมิตรภาพให้กันเสมอ”

“คิดเหมือนผมไหมครับว่า
โชคดีจังที่โลกนี้มีตัวหนังสือ
ทำให้เราได้สื่อสารกับคนที่อยู่ไกลโพ้นได้
จนรู้สึกราวกับอยู่ใกล้กัน”

…

หลายวันก่อนนักเขียนคนโปรดเขียนไว้ใน ‘บ้านพักฝากอากาศ’ หลังล่าสุด
ในหัวข้อ “สิ่งที่ดีที่สุดในการเขียนหนังสือ”
เชื่อว่าถ้าใครติดตามผลงานของเค้ามาตลอดเมื่อได้อ่านหัวข้อนี้
คงจะรู้สึกดี และปลื้มใจไปกับเค้าด้วย

เอ๋..บอกว่า การเขียนหนังสือ นำมาซึ่งหลายสิ่งหลายอย่าง
ทั้งความเบิกบานใจ ความสุข ความรื่นรมย์ ตื่นเต้น ดีใจ ความภูมิใจ
ได้ออกกำลังสมอง ได้ไปโบกรถเที่ยวเมืองไทยกับผู้อ่าน
ได้สนทนากับบุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจ ได้รู้จักกับคนในวงการหนังสือ
ได้รู้จักผู้คนที่ไม่เคยคิดว่าจะรู้จัก ฯลฯ

ในส่วนของผู้อ่านเอง
ก็ต้องบอกว่า มีหลายสิ่งที่ได้จากการอ่านหนังสือเช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็น ได้ความรู้ ได้ความบันเทิง ได้ผ่อนคลาย
ได้กระตุ้นต่อมความคิด-ความฝัน-จินตนาการ

สิ่งหนึ่งที่ดีที่สุดที่ได้จากการอ่านหนังสือของนักเขียนคนโปรด ก็คือ “มิตรภาพ”
จากคนแปลกหน้าหลายๆคนที่ชื่นชอบตัวหนังสือของคนเขียนคนเดียวกัน
เราได้มารวมตัวกันเป็นกลุ่มก๊วน กลายเป็น “คนรู้จัก”
สำหรับบางคนขอยกให้เป็น “คนรู้ใจ” ละกันนะ
พวกเรามีกิจกรรมร่วมกันหลายๆอย่าง
ทั้งการท่องเที่ยว-ทริปเกาะเกร็ด, ทริปตักบาตรดอกไม้ (ยังรอทริปหน้าอยู่เน้อ)
ปาร์ตี้-ปาร์ตี้@ปาเต๊ะ, ปาร์ตี้@ข้าวสาร (esp. ร้าน True@ข้าวสาร)
ดูหนัง+ฟังเพลง, หม่ำข้าวเคล้าการหยอกเย้า+เอาคืน
เดินเที่ยวเล่นเย็นใจ+ถ่ายรูป ชิลชิล
รวมพลไปงานสัปดาห์หนังสือ เพื่อเซย์ไฮ+ขอลายเซ็นนักเขียนคนโปรด
บางครั้งก็ได้เทคแคร์ป๊า+แม่ ที่มาให้กำลังใจลูกชาย
รวมถึงได้ผูกสัมพันธ์กับหญิงสาวที่น่ารักผู้ซึ่งเป็นคนพิเศษของนักเขียน
ระยะหลังมานี้ก็ได้เดินสายไปฟังนักเขียนพูดคุยในหลายๆที่

สิ่งที่เกิดขึ้นมันคือมิตรภาพที่ค่อยๆก่อตัวเพิ่มขึ้น ท่ามกลางความรู้สึกที่ดี
เราต่างดูแลความรู้สึกของกันและกัน
ใครทุกข์ท้อ ก็จะมีแรงใจจากเพื่อนๆคอยส่งให้
บางครั้งมันเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตา แต่เราก็รับรู้กันได้ด้วยใจ ^^

นอกจากนี้การอ่านหนังสือของนักเขียนคนโปรด
ทำให้เราได้ท่องไปในโลกไซเบอร์มากขึ้น จากเดิมที่ไม่ค่อยได้ก้าวมาสู่โลกใบนี้เท่าไหร่
ได้เขียนบล็อก เพื่อเป็นพื้นที่ทักทายกับเพื่อนๆน้องๆ
ได้ท่องไปในบ้านล่องหนของเพื่อนๆ รวมถึงเพื่อนของเพื่อนอีกหลายๆหลัง
มีโอกาสทักทายกับคนแปลกหน้าผ่านทางบ้านล่องหนของแต่ละคน
และได้รับคำทักทายกลับมา จนบางครั้งรู้สึกคุ้นเคยกันดี ทั้งที่ไม่ได้พบหน้ากันมาก่อน

งานนี้คงต้องขอบคุณสายตาของตัวเองที่ไปปะทะกับหนังสือจำนวนมากมายในร้านหนังสือ
แล้วสมองก็สั่งการให้หยิบหนังสือบางเล่มติดไม้ติดมือกลับมาด้วย
จากนั้นสายตา-สมอง-หัวใจ ก็ร่วมมือกันในการอ่านหนังสือเหล่านั้น
และลงเอยมาเป็นเรื่องราวในเอ็นทรี่นี้

ปล…ขอมอบเรื่องราวในเอ็นทรี่นี้ให้กับทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ตั้งแต่ได้อ่านตัวหนังสือของคนโปรด

ขอโทษสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น
มันเป็นสิ่งที่เราไม่คาดคิด
และเกิดขึ้นโดยที่เราไม่มีโอกาสได้ทันตั้งตัวเลย
สิ่งที่เกิดขึ้น ส่งผลให้เราได้เจออะไรต่อมิอะไรมากมาย
มากมายจริงๆนะ
โดยเฉพาะผลกระทบทางด้านจิตใจ

ถึงวันนี้เรื่องราวต่างๆก็ผ่านมาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว
ระยะเวลาที่ว่านั้น อาจทำให้เราลืมๆเลือนๆบางอย่างไปบ้าง
แต่ก็ยังมีบางสิ่งอย่างที่เราจดจำได้ขึ้นใจ
(แม้ว่าเราไม่อยากจะจดจำมันเลยก็ตาม)

เธอทำให้รู้ว่า เราไม่ได้เข้มแข็งเท่าไหร่ แต่ไม่ถึงกับอ่อนแอจนเกินไป
เธอทำให้รู้ว่า ความจริง…บางครั้งมันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น
เธอทำให้รู้ว่า ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน
เธอทำให้รู้ว่า เวลาที่เรารู้สึกแย่ๆ ยังมีคนที่คอยอยู่ข้างๆกันเสมอ
เธอทำให้รู้ว่า โลกนี้ยังมีอะไรอีกมากมาย ที่เราไม่รู้

ถึงอย่างไร ก็ต้องขอบคุณเธอ
ที่ทำให้เรารู้ว่า ตัวเองโชคดีเหลือเกิน ที่ผ่านพ้นเหตุการณ์ครั้งนั้นมาได้ !!!

มอง..เธอสาวเธอสวยฉันจึงได้มอง
หากเธอไม่สวยฉันคงไม่มอง
หากเธอไม่แจ่มฉันคงไม่จ้อง
ฉันจะไม่มองให้หัวใจเต้นนนนน
.
.
.

นึกถึงเพลงนี้…เพลงที่เคยได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ
เหตุผลที่ทำให้เรานึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา
เพราะวันนี้ไม่ว่าจะเดินไปเส้นทางไหนของโรงพยาบาล
รู้สึกว่าถูก “มอง” จากสายตาหลายคู่
สายตาที่ทำให้เราอดที่จะส่งยิ้มกลับไปให้ไม่ได้
และแอบยักคิ้วหลิ่วตากลับคืนไปให้เจ้าของรอยยิ้มเหล่านั้นด้วย

เคยถามตัวเองหลายต่อหลายครั้ง
ทำไมเราจึงรู้สึกว่า “ถูกมอง”
ถึงวันนี้เรารู้คำตอบแล้วล่ะว่าทำไม ^^

อาจเป็นเราเองที่มองพวกเขาก่อน
มันเหมือนมีแรงดึงดูดให้เรามองเข้าไปในดวงตาของพวกเขา
มีความรู้สึกดีดีเกิดขึ้นทุกครั้งที่ได้มองสบตากัน
ความรู้สึกนี้มีมากขึ้นเรื่อยๆในช่วงห้าปีที่ผ่านมา

ห้าปี…ที่ชีวิตของคนธรรมดาอย่างเรา
ได้เจอะเจอกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า…คน
“คนตัวเล็กๆ” จำนวนมากมาย
คนที่ไม่ว่าจะยิ้ม หัวเราะ หรือว่าร้องไห้
ก็ดูเป็นธรรมชาติ ไม่มีมารยา
ไม่เหมือนกับ “คนตัวโตๆ” หลายคนที่เรามองเห็น

“คนตัวเล็กๆ”
ที่อาจจะไม่สวย อาจจะไม่หล่อ
แต่ขอบอกว่า ‘น่ารักโคตรๆ’ ในสายตาของเรา
คนตัวเล็กๆที่ว่านั้น ก็คือคนไข้ของเราเอง

ฉันและเธอ
เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เราไม่เคยพบหน้ากัน
เรามีโอกาสเจอะเจอกันผ่านตัวอักษรบนกระดาษแผ่นน้อยในบางครั้ง
อาจเพราะโชคชะตา ที่นำพาให้เรามาเกี่ยวข้องกัน

ความตั้งใจหนึ่งเมื่อครบรอบวันเกิดที่ผ่านมา
คือการมอบของขวัญวันเกิดให้กับตัวเองด้วย “การให้”
ที่ได้ทำตามความตั้งใจไปแล้วคือ การบริจาคเครื่องดูดเสมหะให้กับ Respiratory Center ของโรงพยาบาล
เพื่อนำไปใช้ในผู้ป่วยที่มีปัญหาระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง จำเป็นต้องใช้เครื่องมือนี้หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล
ขณะนี้เครื่องดูดเสมหะที่ว่าได้เอื้อประโยชน์ให้กับ “น้องปลื้ม”
เด็กชายที่ประสบอุบัติเหตุเลือดออกในสมอง โชคดีที่พ้นจากภาวะ ‘เจ้าชายนิทรา’
แต่โชคร้ายที่มีปัญหาติดเชื้อที่ปอดบ่อยๆ จำเป็นต้องใช้เครื่องมือนี้
ถึงตอนนี้น้องปลื้มอาการดีขึ้นมากๆ สามารถกลับไปดูแลต่อที่บ้านได้แล้ว
เมื่อไหร่ที่หมดปัญหาเรื่องเสมหะในปอด เครื่องนี้ก็จะถูกนำมาใช้กับผู้ป่วยรายอื่นๆต่อไป

ส่วนการให้ที่กำลังดำเนินการมาได้สักระยะแล้วคือ
การให้โอกาสทางการศึกษาแก่เด็กผู้ยากไร้ด้อยโอกาสในมูลนิธิศุภนิมิตรฯ
เด็กหญิงจากอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง
อาศัยอยู่กับคุณปู่ ซึ่งมีอาชีพประมง
มีพี่น้อง 5 คน เธอเป็นคนที่ 3
ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
เธอชอบวิชาวิทยาศาสตร์
กีฬาโปรดของเธอคือวิ่ง
โตขึ้นเธอฝันอยากเป็นคุณครู เพราะจะได้สอนหนังสือ
พรุ่งนี้ (27 มิถุนายน 2552) เธอมีอายุครบ 9 ปีเต็ม
หวังว่าการให้ของเราจะส่งผลให้ความฝันของเธอเป็นจริง

‘สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะ…น้องพี’

สุดขั้ว
หัวชนฝา
ว่านอน…สอนยาก?
มากความคิด
ติดใจบางเรื่อง
เฟื่องฝัน
มันส์ไม่เม้ม
เต็มไปด้วยเพื่อนฝูง
จูงกันไป
ไร้ร้างเวลา อย่าไร้ความหมาย
ไหว ไม่ไหว…ว่ากัน

…

มอบให้กับ “เด็กคนนั้น”