25 ตุลาคม เมื่อสองปีก่อน
โชคชะตานำพาให้เราพบเจอกับ “ประสบการณ์” บางอย่าง
ประสบการณ์ที่ไกลตัว
ประสบการณ์ที่ทำให้เรารู้ว่า โลกนี้ไม่ได้มีแค่สี ขาว-ดำ เท่านั้น
ประสบการณ์ที่ทำให้รู้ว่า แค่ได้คุยกับบางคนสามารถเรียกพลังบางอย่างในตัวเองออกมาได้
ถึงวันนี้ความทรงจำเกี่ยวกับประสบการณ์นั้นได้เจือจางลงตามกาลเวลา
วันนี้สีเทาๆที่เรารู้สึก เปลี่ยนกลับมาเป็นสีขาวอีกครั้ง
27-28-29 ตุลาคม
สามวันของการกลายร่างจากคนรักษาเป็นคนสอนหนังสือ+คุม work shop
ให้กับ จนท. ที่เราทำงานด้วย
ก็รีดพลังงานกันตั้งแต่เตรียมสอนและระหว่างสอน
ถึงวันนี้ภารกิจนี้ก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
หวังใจว่า สิ่งที่เราถ่ายทอดไปจะเป็นประโยชน์กับ จนท.รวมถึงผู้ป่วยที่เปรียบเสมือนอาจารย์ของเราเช่นกัน
วันนี้จึงถือว่าเป็นอีกหนึ่งวันที่เรารู้สึก “เป็นไท”
เป็นไทจาก “ความทรงจำสีเทาเทา” และเป็นไทจากภาวะ “คุณครูจำเป็น”
จากนี้ก็จะตะลุยอ่านหนังสือที่ได้มาจากงานสัปดาห์หนังสือเสียที
เอาความบันเทิง+ความสุขจากตัวหนังสือเหล่านั้นเข้ามาไว้ในหัวใจ
แค่เป็นไท เราก็เป็นสุขละ
ว่ามั้ย
lulla กล่าว
จริงด้วย เป็นไทก็เป็นสุข
เป็นคนไทยก็มีความสุขเหมือนกัน
มอเอ. กล่าว
mangomoment กล่าว
อยากเป็นไทมั่ง > <
ฝันกลางวัน... กล่าว
ปาล์มมี่มี “ความทรงจำสีจางจาง”
ปาล์มจุ๋มมี “ความทรงจำสีเทาเทา”
เข้าก้าน เข้ากัน หนุกหนานกับการอ่านจ้า ^^