“เวลาที่เราใช้สอยร่วมกันกับคนที่เรารักนั้นเป็นเวลาที่มีค่า
แม้มันจะไม่ใช่เวลาที่เราทำเพื่อ ‘ตัวฉัน’
แม้มันจะไม่ใช่ช่วงเวลาที่ได้ทำในสิ่งที่เราอยากทำ
แต่มันก็เป็นเวลาที่ทำให้เราได้เข้าใจคำว่า ‘รัก’ มากขึ้น
ความรักไม่เคยเกิดขึ้นในเวลาที่เรานึกถึงแต่ตัวเอง
และแปลกดี-เรามักจะมีความสุขเมื่อได้คิดถึงคนอื่น
และถ้าเขาสัมผัสความรู้สึกนั้นได้ เขาก็จะมีความสุขเช่นกัน
หากความสุขในความหมายนี้ หมายถึงการได้ใช้เวลากับคนที่เราอยากอยู่ข้างๆ
…พอจะมีเวลาให้มันบ้างมั้ย”
ลอนดอนไดอารี่ 1.1 (นิ้วกลม)
“ความสุขของ.. น่าจะเป็นช่วงเวลาที่ป๊ากับม๊าน่ารักใส่กัน
ช่วงเวลาที่ทุกคนในครอบครัวใช้เวลาด้วยกัน
(ชอบเวลาที่ไปเที่ยวด้วยกันน่ะค่ะ)
มีความสุขจริงๆเลย ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่นๆ
พอทุกคนมีความสุข รวมทั้ง..ด้วย
มันก็เลยเป็นความสุขมากมากเลยค่ะ”
น้องสาวตัวเล็ก-เสียงห้าว-มีลักยิ้มใต้ตา
“ความสุขของเรา คือ ความรู้สึกดีดีที่เกิดขึ้น
เมื่อเราได้ทำในสิ่งที่ปรารถนา
แม้ว่าบางครั้งสิ่งที่ทำมันจับต้องไม่ได้ แค่มัน ‘จับใจ’ ของเราก็พอ
ที่สำคัญ ความสุขนั้นสามารถทำให้เรายิ้มได้
ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้า หรือว่าประทับอยู่ในใจ”
คนธรรมดาที่ใจดี
…
เรื่องราวของ “ความสุข” ที่ได้รับแรงบันดาลใจ
มาจากการอ่านหนังสือ “ลอนดอนไดอารี่ 1.1″
รวมถึงคำถามจาก ‘น้องต้อม’ ที่ถามมาในโปสการ์ดที่เราส่งถึงกัน
ใช้เวลาไม่นานก็ได้คำตอบกลับคืนไปในกระดาษแผ่นน้อย
ส่วนเรื่องราวความสุขของน้องสาวอีกคน
อยู่ในกระดาษแผ่นน้อยที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากเมืองผู้ดี
เวลาที่เรามีความสุข เราอยากให้คนรอบข้างมีความสุขไปกับเราด้วย
นักเขียนคนโปรดเขียนไว้ในหนังสือว่า ความสุขเป็นโรคติดต่อ อันนี้เห็นด้วย
มีบางช่วงตอนของชีวิต ที่เราเกิดอาการ “ติดสุข”
ต้องพยายามเรียกสติของตัวเองกลับคืนมาอยู่บ่อยๆ
ไม่รู้ว่ามีใครเคยเป็นเหมือนกันกับเรามั้ย
และถ้าหากมีคนถามถึง “ความสุข” ของคุณ
คำตอบที่พวกเขาจะได้รับมันคืออะไรหนอ ^^
