ฉันและเธอ
เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เราไม่เคยพบหน้ากัน
เรามีโอกาสเจอะเจอกันผ่านตัวอักษรบนกระดาษแผ่นน้อยในบางครั้ง
อาจเพราะโชคชะตา ที่นำพาให้เรามาเกี่ยวข้องกัน
ความตั้งใจหนึ่งเมื่อครบรอบวันเกิดที่ผ่านมา
คือการมอบของขวัญวันเกิดให้กับตัวเองด้วย “การให้”
ที่ได้ทำตามความตั้งใจไปแล้วคือ การบริจาคเครื่องดูดเสมหะให้กับ Respiratory Center ของโรงพยาบาล
เพื่อนำไปใช้ในผู้ป่วยที่มีปัญหาระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง จำเป็นต้องใช้เครื่องมือนี้หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล
ขณะนี้เครื่องดูดเสมหะที่ว่าได้เอื้อประโยชน์ให้กับ “น้องปลื้ม”
เด็กชายที่ประสบอุบัติเหตุเลือดออกในสมอง โชคดีที่พ้นจากภาวะ ‘เจ้าชายนิทรา’
แต่โชคร้ายที่มีปัญหาติดเชื้อที่ปอดบ่อยๆ จำเป็นต้องใช้เครื่องมือนี้
ถึงตอนนี้น้องปลื้มอาการดีขึ้นมากๆ สามารถกลับไปดูแลต่อที่บ้านได้แล้ว
เมื่อไหร่ที่หมดปัญหาเรื่องเสมหะในปอด เครื่องนี้ก็จะถูกนำมาใช้กับผู้ป่วยรายอื่นๆต่อไป
ส่วนการให้ที่กำลังดำเนินการมาได้สักระยะแล้วคือ
การให้โอกาสทางการศึกษาแก่เด็กผู้ยากไร้ด้อยโอกาสในมูลนิธิศุภนิมิตรฯ
เด็กหญิงจากอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง
อาศัยอยู่กับคุณปู่ ซึ่งมีอาชีพประมง
มีพี่น้อง 5 คน เธอเป็นคนที่ 3
ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
เธอชอบวิชาวิทยาศาสตร์
กีฬาโปรดของเธอคือวิ่ง
โตขึ้นเธอฝันอยากเป็นคุณครู เพราะจะได้สอนหนังสือ
พรุ่งนี้ (27 มิถุนายน 2552) เธอมีอายุครบ 9 ปีเต็ม
หวังว่าการให้ของเราจะส่งผลให้ความฝันของเธอเป็นจริง
‘สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะ…น้องพี’
pattararanee กล่าว
จริงๆ แล้วหัวข้อนี้น่าจะชื่อ “แบ่งปัน” มากกว่านะเจ๊
ปล. ไอว่านะยู คงกรี้ดดดดแทบสลบเลยละสิเนี่ย เมื่ออ่านข่าวดาราจบลง
ว่าแต่ คงรู้นะว่า ใครเป็นดาราตัวจริง!
ฮะฮะวะฮะฮะ
mango กล่าว
คนดีดี ทำเรื่องดีดี
กลายเป็นชีวิตดีดีของทั้งคนให้และคนรับ
ต้อม กล่าว
นางฟ้าบนโลกมนุษย์
มอเอ. กล่าว
(:
ปล.ได้โปสการ์ดพี่จุ๋มแล้วนะ
รอรับจากเมด้วยเน้อ
ตอบกลับแบบงงๆ ในวันที่ตัวป่วย ใจไม่ป่วย
khaek กล่าว
ดีจัง น้องพีของจุ๋มเขียนหนังสือได้แล้ว
แต่น้องอาของพี่ยังเรียนอนุบาลอยู่เลย
คงต้องรออีกหน่อย ถึงจะเล่าเรื่องยาวๆได้
ปล.เป็นสมาชิกชมรมเดียวกันแล้ว ^^