> เพื่อน ๆ บอกผมว่าทำไมมึงดูหน้าตาไม่ค่อยฉลาด แต่เรียนเก่งจังวะ…
> ผมบอกเพื่อนผมว่าแม่กูสอน ให้ขยันแล้วก็ตั้งใจเรียน…
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมพอมึงมีตังค์ มึงชอบเอาไป ทำบุญ แจกเด็ก เลี้ยงพระวะ..
> ผมบอกเพื่อนผมว่าแม่กูสอน ให้รู้จักแบ่งปันคนอื่น ถึงเราจะมีตังค์น้อย แต่ก็มีคนอื่นที่เขาลำบากกว่าเรา..
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมมึงชอบเล่นกีฬา เล่นเป็นหลายอย่าง แล้วไม่เคยเห็นมึงป่วยนอนโรงพยาบาลเลยวะ..
> ผมบอกเพื่อนผมว่าแม่กูสอน ให้กูออกกำลังกาย จะได้แข็งแรง ไม่เจ็บ ไม่ป่วยง่าย ๆ
เพราะเรามีตังค์น้อย เจ็บป่วยจะลำบาก..
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมมึงอารมณ์ดี ไม่เครียด ไม่โกรธใครบ้างเลยหรือไงวะ..
> ผมบอกเพื่อนผมว่าแม่กูสอน ให้เป็นคนอารมณ์ดี ทำให้คนที่อยู่ใกล้เรามีความสุข
แล้วจะสบายใจ กันทุกคน..
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมมึงพูดกับคนอื่น ดูสุภาพ อ่อนน้อม ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นลุงแก่ ๆ เป็น เด็กเสิร์ฟอาหาร หรือแม้แต่ขอทานที่มึงให้เศษตังค์แล้วเขาอวยพรให้มึง ทำไมมึงต้องขอบคุณขอทานวะ..
> ผมบอกเพื่อนผมว่าแม่กูสอน ให้พูดดี ๆ กับทุกคน ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เราพูดดี ๆ กับเขา เขาก็จะได้พูดดี ๆ กับเรา..
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมพี่ ๆ น้อง ๆ มึงตั้งหลายคน ทำไมรักใคร่กันดี ไม่เคยทะเลาะกันเลยวะ..
> ผมบอกเพื่อนผมว่าแม่กูสอน ให้พี่น้องรักกันทุกคน เพราะหมากับแมวที่อยู่บ้านเดียวกันมันยังรักกันได้ ทำไมพี่น้องกัน จะรักกันไม่ได้..
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมมึงถึงรักชาติ รักแผ่นดิน รักในหลวง มากมายนักวะ..
> ผมบอกเพื่อนว่าแม่กูสอน ให้กูสำนึกถึงบุญคุณของแผ่นดิน บุญคุณของพระมหากษัติรย์ทุกพระองค์ แม่กูสอนให้กูรู้จักคำว่า จงรักภักดี ตั้งแต่กูยังไม่รู้ความหมายจนทุกวันนี้กูรู้แล้วว่า คำว่า จงรักภักดีนั้น ยิ่งใหญ่เพียงใด..
> เพื่อน ๆ ผมบอกว่า ทำไมแม่มึงถึงสอนอะไรมึงมากมายจังเลยวะ..
> ผมบอกเพื่อนว่าที่กูเป็นกูอยู่จนทุกวันนี้ ก็เพราะ ‘แม่กูสอน‘ แม่กูสอนอะไรกูทำตามแม่กูสอนทุกอย่าง…
> มีอยู่อย่าง เดียวที่แม่กูไม่ได้สอน แต่กูทำ แล้วกูทำมาตั้งแต่เด็กแล้ว
แม่กูไม่ได้สอนให้รักแม่ แต่……กูรักแม่ว่ะ… > > > > > > > > >
…
Forward mail จากน้องชายสุดที่รัก อ่านแล้วรู้สึกดี+คิดถึง “คำแม่สอน”
บรรทัดสุดท้ายคือประโยคที่เราอยากจะบอกผู้หญิงที่อยู่ข้างบนโน้นแล้ว
ส่วนใครที่ยังมีผู้หญิงคนที่เรารักมากที่สุดในชีวิตอยู่ใกล้ตัวใกล้ใจ
รักษาเค้าไว้ให้ดีดี รักเค้าให้เท่ากับที่เค้ารักเรานะ
