หน้า 333

บางครั้งความทุกข์ของเราก็เกิดจากการที่เราวนเวียนอยู่กับตัวเองมากเกินไป

คิดว่าปัญหาของเรามันใหญ่คับโลก

แต่บางทีถ้าเราเอาเวลาไปคิดถึงคนอื่นบ้าง

ปัญหาที่ว่าอาจจะจางลง

 

ยิ่งใช้เวลากับเพื่อนมาก ก็ยิ่งคิดถึงตัวเองน้อยลง

คนที่มีความทุกข์น้อย อาจเพราะเขาเอาเวลาไปคิดถึงเรื่องความสุขของคนอื่นอยู่

 

ความสุขมักจะวิ่งเข้าหาคนที่ไม่ได้วิ่งเข้าหามัน

มันจะฉวยโอกาสตอนที่คนคนนั้นเผลอเสียมากกว่า

 

จากรอยยิ้มขนาดกว้างของพี่ๆมะขามป้อม

ผมคิดว่าพวกเขาคงมีเวลาคิดวนเวียนเกี่ยวกับปัญหาของตัวเองน้อยเหลือเกิน

เพราะคงเอาเวลาส่วนใหญ่ไปคิดว่าจะทำประโยชน์อะไรเพื่อคนอื่นบ้าง

เพราะขณะที่เล่าเรื่องราวของปัญหา ใบหน้าของพี่ๆยังเปื้อนยิ้ม

 

 

ข้อความข้างบนเป็นส่วนหนึ่งของความประทับใจหลังอ่าน หน่อไม้จบลง

เป็นกระดาษหน้าสุดท้ายที่อ่านสำหรับหนังสือเล่มนี้ เพราะอ่านสลับไป-มา (ตามใจฉัน)

เป็นเรื่องราวในส่วนที่นักเขียนโปรด (เอ๋) เขียนเอาไว้

ในหัวข้อ มะขามป้อม : ฝาดแต่หวาน

พอเหลือบลงไปมองตัวเลขหน้าที่มุมขวาล่างของกระดาษ

อืม เลขสวยเสียด้วยสิ ก็เลขตองสาม 333 นั่นเอง ^^

5 ความเห็น »

  1. ต้อม กล่าว

    กลุ่มมะขามป้อมก็เหมือนพี่จุ๋มนั่นแหละค่ะ : )

    เมื่อวานนี้ เพิ่งไปเจอเหตุการณ์จริงๆ เหมือนกับในหนังมาค่ะ

    ขณะที่บุรุษพยาบาลกำลังให้ยาคุณลุงคนหนึ่ง
    เจอคุณลุงเขาก็นอนปากเบี้ยว น้ำลายไหล ร่างกายเกร็ง
    เลยเรียกทีมหมอมาดู

    มีหมอประจำไข้ 1 คน
    หมอผู้ช่วย 2 คน (คิดว่าน่าจะเป็นนักเรียนแพทย์มั้งค่ะ)
    บุรุษพยาบาลคนนั้น 1 คน
    มะรุมมะตุ้มคุณลุงนั้น ทั้งเครื่องวัดหัวใจเคลื่อนที่ เอาไฟฉายมาส่องตา
    ทั้งกระตุกขา แล้วก็เอาแท่งเหล็กเล็กๆ มารีดตรงฝ่าเท้า
    แล้วก็พูดเสียงดังๆ ใส่คนไข้ว่า “คุณลุงได้หมอมั๊ย! ได้ยินแล้วกำมือ!”

    สักพักไม่ถึงสามนาที มีหมอ (คิดว่าน่าจะเป็นหมอ senior)
    มาเพิ่มกันอีก 1 คน
    แล้วเขาก็มาพูดจาอะไรกันก็ไม่รู้ ในภาษาที่ต้อมไม่เข้าใจ

    พวกเขาแบ่งหน้าที่กันชัดเจนมากเลยคะ

    หมอ senior + หมอประจำไข้ + บุรุษพยาบาลผู้เห็นเหตุการณ์ คุยกันภาษาหมอๆ
    หมอผู้ช่วยคนหนึ่งก็ดูแลเรื่องอุปกรณ์ที่ต้องใช้
    อีกคนก็โทรปรึกษาหมอ consult
    พอวางสาย หมอ senior ก็ถามว่า “เขาว่าไง”
    “เขาบอกว่าให้เลี้ยง….ไว้ครับ” (ไอ้ … ต้อมไม่รู้ว่ามันคืออะไร)

    สุดท้ายคุณลุงคนนั้นก็รอดค่ะ

    สรุปประเด็น ก็คือเห็นหมอผู้ช่วย โทรหาหมอ consult ก็เลยคิดถึงพี่จุ๋มค่ะ
    เวลาที่ไปเที่ยวๆ กัน หรือเวลาที่คุยโทรศัพท์กัน
    แล้วมีสายโทร consult โทรมาหาพี่จุ๋มน่ะคะ

    พี่จุ๋มโคตรเจ๋งอ่ะ

    :)

  2. ฝันกลางวัน... กล่าว

    อืมม..ชอบหน้านี้ด้วยเหมือนกัน
    แต่ไม่ได้สังเกตูเลขสวย ^^

    “ความสุขมักจะวิ่งเข้าหาคนที่ไม่ได้วิ่งหามัน”

    เป็นอีกเล่มที่มากมายด้วยรอยขีดของดินสอ

  3. ชายกลาง กล่าว

    อับแล้วน่ะ

    *หน้า333 ยังไม่ได้อ่าน

    ยังไม่ได้อ่านสักหน้าด้วย

    555+

  4. pattararanee กล่าว

    เออ ไม่ได้อ่าน เหมือนกัน

    วันนี้ ก็นอน ออฟฟิศอีกแล้ว

    เพราะที่นี่มีเรื่องวุ่นวายมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เป็นเรื่องที่ทำให้งานทุกอย่างต้องชะงัก เซ็งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง เพราะคนเพียงคนเดียว

  5. ชายกลาง กล่าว

    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ

RSS feed สำหรับความคิดเห็นในหน้านี้ · TrackBack URI

ให้ความเห็น